ซื้อสุนัขเฝ้าบ้านสักตัว
อีกทั้งยังนับเป็นโอกาสที่นางจะได้สำแดงความเมตตาใจดีของตน ให้ผู้คนได้เห็นพอดีด้วย
นางเชิดปลายคางขึ้นสูง ใช้สายตาส่งสัญญาณไปยังสาวใช้ข้างกายคราหนึ่ง
สาวใช้นางนั้นย่อมเข้าใจได้ในทันที รีบก้าวออกมาข้างหน้าสองสามก้าว เอ่ยถามราคากับชายฉกรรจ์หลายคนที่วิ่งไล่ตามมา ก่อนจะจ่ายเงินก้อนให้ไปอย่างฉับไวไม่คิดอิดออด
เมื่อคนของโรงค้าทาสรับเงินแล้ว ก็รีบปลดโซ่เหล็กที่คล้องอยู่รอบลำคอของบุรุษผู้นั้นออกอย่างคล่องแคล่ว จากนั้น ต่างก็พยักหน้าโค้งคำนับเมิ่งหนานอี้อย่างประจบประแจง ก่อนจะพากันเดินจากไป
สาวใช้พาบุรุษที่มีสภาพอเนจอนาถ ทว่าเค้าโครงใบหน้ายังยากจะซ่อนเร้นความหล่อเหลาคมคายไว้ได้ ให้มาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเมิ่งหนานอี้
ยามนี้ เมิ่งหนานอี้กำลังถือปิ่นระย้าสีทองฝังทับทิมแดงสด ประดับด้วยขนนกกระเต็น ที่เถ้าแก่นำมาประเคนให้อย่างประจบประแจงขึ้นเทียบข้างมวยผม หางตาแม้เพียงน้อยก็ยังมิได้ชายมองทาสที่ตนเพิ่งซื้อมา เพียงเอ่ยถามอย่างขอไปทีประโยคหนึ่งว่า
“เจ้าชื่ออะไร?”
“ฉู่เซียว” บุรุษผู้นั้นก้มหน้าลง ตอบกลับซื่อๆอย่างว่านอนสอนง่าย น้ำเสียงยังคงแหบพร่าอยู่บ้างเพราะเพิ่งตะโกนร้องออกไปก่อนหน้านี้
เมิ่งหนานอี้หยิบกำไลหยกวงหนึ่งขึ้นมาสวมที่ข้อมือ แล้วชูขึ้นพินิจมองด้วยความเพลิดเพลิน จากนั้
