ียงเอ๋อ นี่คือลุงของเจ้า – —ไป๋เต๋า”ท่านลุง ! เจี้ยนเฉินพูด นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พูดคำนั้นและเป็นครั้งแรกที่เขาเห็นไป๋เต๋าไป๋เต๋ามองเจี้ยนเฉินและยิ้มให้ “เซียงเทียน ข้าเคยได้ยินเรื่องของเจ้า ความสำเร็จของเจ้าดังก้องผ่านเมืองหลวงและยังเป็นที่โจษขานในพระราชวัง เจ้าคู่ควรกับสายเลือดของตระกูลไป๋ของเราจริง ๆ ข้าคาดหวังอยากจะเห็นวันที่เจ้าเติบโตแข็งแกร่งและมีเกียรติ อย่าทำให้ข้าผิดหวัง”หลังจากสนทนากันแล้ว ไป๋เต๋าก็เคร่งขรึมอีกครั้งเมื่อเขาเผชิญหน้ากับไป๋หยุนเทียน “น้องสาว ข้ารู้ว่าเจ้าไม่อยากเห็นเซียงเทียนจากไป แต่มันไม่มีวิธีอื่น สถานการณ์ตอนนี้ตระกูลเจียงหยางไม่สามารถรับมือสำนักหัวหยุนได้ แต่ถ้าเซียงเทียนจากไป สถานการณ์จะดีขึ้นอย่างมากสำหรับตระกูลและเซียงเทียน การปล่อยให้เซียงเทียนอยู่ในคฤหาสน์จะไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ใด ๆ มันอาจทำให้ตระกูลเจียงหยางต้องจบลงเหมือนตระกูลไป๋ของเรา ตอนนี้เราเพียงแค่ต้องลักลอบนำตัวเซียงเทียนออกไปก่อนค่ำ มิฉะนั้นเขาจะไม่สามารถจากไปได้แม้ว่าเจ้าจะยอมปล่อยเขาไป”ไป๋หยุนเทียนพยักหน้าช้า ๆ เนื่องจากจักรพรรดิไม่เต็มใจที่จะช่วยเหลือพวกเขาอย่างเปิดเผยตอนนี้ นางจะไม่เข้าใจเหตุผลนี้ได้อย่างไร ?หลังจากนั้นไป๋หยุนเทียนที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาก็ช่วยเจี้ยนเฉินรวบรวมเสื้อผ้าและสิ่งของบางอย่างก่อนที่จะพาเขาออกไปเมื่อทั้งสองมาถึงที่ลานด้านหลัง พวกเขาเห็นป้าของเจี้ยนเฉิน
