บทที่96 บุรุษโง่สมองหมูเช่นเขา ล่วงรู้เรื่องนี้จากที่ใด? (1)
เมิ่งชินรุ่ยกระหน่ำฟาดฝ่ามือใส่แก้มซ้ายขวาถึงสองฉาดติดกัน ทำให้ใบหน้าของฮูหยินเมิ่งพลันบวมเป่งเป็นก้อนแดงช้ำขึ้นทันใด ดวงตาคู่งามจึงถูกบีบจนดูเล็กลงไปหลายส่วน เห็นแล้วชวนให้รู้สึกว่าน่าขันอยู่บ้าง
ฮูหยินเมิ่งฝืนข่มกลั้นความเจ็บปวดแสบร้อนบนพวงแก้มทั้งสองข้าง ตลอดจนความอัปยศครั้งใหญ่หลวงนี้ไว้ ก่อนจะกัดฟันเอ่ยอธิบายต่อ
“ท่านพี่… ท่านเข้าใจผิดไปแล้วจริงๆ…”
แต่ก่อนเมิ่งชินรุ่ยเพียงคิดว่าหญิงผู้นี้มีลูกไม้อยู่บ้างเท่านั้น แต่มิเคยรู้มาก่อนเลยว่า นางจะดื้อด้านยืนกรานแก้ตัวได้ถึงเพียงนี้ ต่อให้ฟ้าจะถล่มลงมา นางก็คงจะยังใช้ปากค้ำมันเอาไว้ให้จงได้เป็นแน่!
ภายใต้โทสะที่กำลังเดือดดาลพลุ่งพล่าน แผ่นอกของเขาราวถูกศิลาหนักนับพันชั่งกดทับเอาไว้ ทำให้ยามนี้อึดอัดเสียจนแทบหายใจหายคอไม่ออก กระทั่งลมหายใจยังติดขัดอยู่หลายส่วน
“เข้าใจผิดรึ? ดี! เช่นนั้นเจ้าก็บอกข้ามา ว่านี่มันเป็นความเข้าใจผิดบ้าบออันใดกัน?”
เขายกมือขึ้นชี้นิ้วออกไปด้านนอกประตู
“เช่นนั้นเจ้าก็ไปพาจิ่งหมิงมาปรากฏตัวต่อหน้าข้าเดี๋ยวนี้ ให้เขามายืนอยู่ต่อหน้าข้าด้วยร่างกายที่ครบสมบูรณ์ แล้วให้เขาอธิบายแทนเจ้าว่า ทั้งหมดล้วนเป็นเพียงเรื่องเข้าใจผิด! มารดาเช่นเจ้าหาได้คิดร้า
