งปลอดภัย
หากจะกล่าวว่านางไร้ความสามารถ ทั้งยังไร้หนทางจะเอาตัวรอดด้วยตนเองแล้ว… ผู้ใดยังจะเชื่ออีกเล่า?
หลายวันก่อน ต่อให้เมิ่งซีโจวไม่ลงมือเอง นางก็เชื่อว่าอนุหลิวย่อมต้องมีหนทางถอยหนีไว้สำหรับปกป้องตนเองอยู่แล้วเป็นแน่
อีกอย่าง ชาติก่อนเมื่อครั้งที่นางต้องฝ่าความยากลำบากนานัปการ กว่าจะสามารถกลับสู่จวนโหวได้ อนุหลิวก็มิใช่ว่ายังมีชีวิตอยู่หรอกหรือ?
ยิ่งไปกว่านั้น ในใจของเมิ่งชินรุ่ย อนุหลิวผู้นี้ยังนับว่าพอมีเยื่อใยหลงเหลืออยู่สองส่วน
แม้การตายของเมิ่งจิ่งหมิงจะทำให้ยามนี้อนุหลิวหมดอาลัยตายอยาก แต่นางมิใช่คิดว่าเป็นการตัดแขนรักษาชีวิตตนเองหรอกรึ?
หรือว่า…นางจะกำลังแสร้งเล่นละครตามน้ำ เพื่อหวังหมอบซ่อนอยู่ใต้เงามืด เฝ้ารอโอกาสที่จะวางแผนล้างแค้นแทนบุตรชายสุดที่รักกันแน่?
เมิ่งซีโจวเดินไปยังเตาไฟข้างหน้าต่าง แล้วโยนแถบผ้าผืนนั้นลงไป
นางทอดสายตามองแถบผ้าที่มอดไหม้กลายเป็นเถ้าธุลีในชั่วพริบตา หากแต่ส่วนลึกในดวงตา กลับมีประกายวาววับคล้ายรอยยิ้มผุดขึ้น
ช่วยหรือ? นางย่อมต้องช่วยอยู่แล้ว
ชาติก่อน แม้ไม่มีนางเข้าไปแทรกแซง อนุหลิวก็ยังใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างเป็นสุขดี
นางยังคงเดินวนเวียนอยู่ต่อหน้าฮูหยินเมิ่งอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ใช้ประโยชน์จากความโปรดปรานของเมิ่งชินรุ่ยที่เหลืออยู่น้อยนิด ยังส
