ยิบปิ่นที่ประดับขนนกกระเต็นซึ่งเมื่อครู่ไม่ได้ซื้อขึ้นมาถึงไว้อันหนึ่ง แล้วทำทีคล้ายว่ายังคงเลือกดูเครื่องประดับอยู่ ทว่าแท้จริงแล้ว นางกลับอาศัยม่านลูกปัดภายในร้านกับชั้นวางของโบราณเป็นที่บดบังสายตา แอบสังเกตดูความเคลื่อนไหวบนถนนด้านหน้าอย่างแนบเนียนไร้พิรุธ
ทั้งสองคนโคจรมาพบเจอกันรวดเร็วถึงเพียงนี้เชียวรึ?
มุมปากของเมิ่งซีโจวพลันยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้าหยอกเจือความหมายลึกซึ้ง
จะว่าไปแล้ว วาสนาที่ถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ชาติปางก่อน ครั้นมาถึงชาตินี้ ย่อมต้องถูกดึงดูดให้เข้าหากันประหนึ่งแม่เหล็กแรงสูงกระมัง?
นางสังเกตเห็นว่าฉู่เซียวมิได้ผลีผลามก้าวเข้าไปหาเมิ่งหนานอี้ในทันที หากแต่ยืนอยู่ห่างๆ จ้องมองนางผ่านม่านฝูงชนอื้ออึงด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความลุ่มหลง
แววตาของเขาอ่อนโยนแน่นิ่ง แต่ลึกลงไปกลับแฝงไว้ด้วยความตื่นเต้นยินดี ประหนึ่งได้สิ่งของที่สูญหายกลับคืนมา ทั้งยังมีความคาดหวังลึกๆอยู่หลายส่วน
สายตาคู่นั้นหนักแน่นราวมีตัวตน ถึงกับทำให้เมิ่งหนานอี้ซึ่งกำลังกวาดตามองซ้ายแลขวาอยู่ พลันรู้สึกสัมผัสได้
สายตาของเมิ่งหนานอี้กวาดผ่านฝูงชนไปอย่างไม่ตั้งใจ ก่อนจะหยุดลงบนร่างของฉู่เซียว
เพียงชั่วขณะที่สายตาทั้งสองคู่ประสานกัน หัวใจของฉู่เซียวก็พลันกระตุกวูบอย่างแรง!
ทว่าในดวงตาของเมิ่งหนานอี้นั้น กลับมีเพี
