?
อย่างไรเสียพวกนางทั้งสองต่างก็มีใบหน้าเหมือนกันยิ่งกัน! และสิ่งที่องค์รัชทายาทต้องการนั้น ก็มิใช่เพียงใบหน้านี้ กับ ‘ชะตาหงส์’ ที่ว่าหรอกหรือ?
ครั้นความคิดนี้ผุดขึ้น ก้อนหินหนักอึ้งภายในใจของเมิ่งชินรุ่ยก็ราวกับถูกยกออกไปในชั่วพริบตา เขาถึงกับรู้สึกว่า ความวิตกกังวลก่อนหน้านี้ของตนนั้น ช่างน่าขันเสียจริง
ไม่ว่าอย่างไร ความรุ่งโรจน์ของจวนในภายภาคหน้า ก็มิอาจปล่อยให้หลุดลอยไปได้
เขายกถ้วยชาที่วางอยู่ข้างมือขึ้นมาจรดที่ริมฝีปาก ครั้นดื่มลงไป ร่องรอยแห่งความกังวลเล็กน้อยเมื่อครู่ก็พลันเลือนหายไปจนสิ้น
เมิ่งซีโจวย่อมพอจะคาดเดาความคิดในใจของเมิ่งชินรุ่ยได้ นางชะงักปลายนิ้วที่กำลังหยิบขนมเล็กน้อย จากนั้น จึงค่อยหยิบขนมที่เหลืออีกครึ่งชิ้นเข้าปากไปเคี้ยวกินอย่างไม่ทุกข์ร้อนใดๆ
ท่านพ่อ หัวจิตหัวใจของท่านนั้น… ช่างด้านแข็งเสียยิ่งกว่าศิลา ดำทมิฬเสียยิ่งกว่าน้ำหมึก
มิว่าจะเป็นตัวนางเอง เป็นเมิ่งหนานอี้ หรือแม้แต่เมิ่งจิ่งหมิงที่หายสาบสูญไปจนบัดนี้ยังไร้ข้อสรุป สำหรับเมิ่งชินรุ่ยแล้ว ในสายตาของเขานั้น ทั้งหมดล้วนเป็นเพียงแค่เครื่องมือ เขาไม่เคยแยแสใส่ใจเลยว่า ทั้งสามจะมีชีวิตอยู่เยี่ยงไร ขอเพียงยังใช้ประโยชน์ได้ก็พอแล้ว
มารดาลำเอียงและโหดร้าย บิดาเย็นชาและเห็นแก่ตัว เมิ่งซีโจวรู้สึกว่าตนเอ
