บทที่68 คุณหนูใหญ่…หายตัวไปแล้ว!? (2)
เดิมทีนางคิดว่าเมิ่งซีโจวเอาเงินนั่นไปแล้ว อย่างน้อยอาจยอมปล่อยนางไปสักครั้ง ไหนเลยจะคาดคิดว่า ที่แท้เพียงเพื่อป้องกันมิให้นางซุกซ่อนถุงเงินไว้เท่านั้นเอง!
ชิงหลีถึงกับวิงเวียนศรีษะตาลายขึ้นทันใด รู้สึกว่าเบื้องหน้าตนยามนี้มีคลื่นดำมืดปรากฏขึ้นเป็นระลอก
นางถูกขังอยู่แต่ในห้องตลอดวัน ทั้งหวาดผวา ทั้งหิวเพราะอดอาหาร ครั้นยามนี้ยังถูกชี้หน้าเปิดโปงความจริง นางย่อมตระหนกตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อไปหมด อาการอ่อนแรงถาโถมเข้าใส่เป็นระลอก จนยามนี้ร่างทั้งร่างแทบทรุดฮวบหมดสติล้มลงไปกองกับพื้น
หยาดเหงื่อเม็ดโตไหลลงจากหน้าผาก แยกไม่ออกเลยว่าเป็นเหงื่อเย็นจากความหวาดกลัว หรือเป็นเหงื่อที่ไหลโซมเพราะความหิวโหยกันแน่
ฮูหยินเมิ่งยามนี้ยิ่งสูดลมหายใจเย็นเยียบเข้าปอดเฮือกใหญ่ หัวใจประหนึ่งถูกคู่มือเหล็กที่แสนเย็นเฉียบกำลังบีบรัดอย่างโหดเหี้ยม คล้ายต้องการจะเค้นให้ตายเสียตรงนี้!
นังบ่าวโง่ชิงหลีผู้นี้! ถึงกับกล้าพกถุงเงินใบนั้นเที่ยวโอ้อวดผู้คนอย่างออกหน้าออกตาเลยรึ?!
นังบ่าวชั้นต่ำไร้สมอง ช่างสมควรตายนัก!
ชั่วพริบตานั้น นางก็พลันรู้สึกราวกับถูกไอเหน็บหนาวมืดมนสายหนึ่งโถมทับลงกลางศรีษะ! หากยามนี้เมิ่งชินรุ่ยออกคำสั่งให้ค้นตัวขึ้นมา หรือบีบคั้นสอบถามที่มาของถุงเงินนั่นจากช
