ิงหลีจริงๆ…
และหากสาวไปตามเบาะแสที่มี ต่อให้สุดท้ายจะสาวมาไม่ถึงตัวนาง แต่เหล่าสาวใช้ในเรือนฉงหัวนั้น ก็ล้วนแต่เป็นคนที่นางจัดส่งไปเองทั้งสิ้น! ฉะนั้นแล้ว ข้อหาดูแลไม่ทั่วถึง ใช้คนผิดพลาด อย่างไรเสียก็ยากที่นางจะหลุดพ้นไปได้!
ความตื่นตระหนกพลันไหลบ่าท่วมทับความรู้สึกเดือดดาลในบัดดล
ห้วงสมองของฮูหยินเมิ่งพลันขาวโพลนไปหมด อึดใจนั้นแทบจะเรียกได้ว่า จำต้องอาศัยเพียงสัญชาตญาณการเอาตัวรอดล้วนๆ นางรีบหันคมดาบไปทางเมิ่งซีโจวในทันที
“เมิ่งหนานอี้! เจ้ายังจะมีหน้ามาซักถามผู้อื่นอีกรึ? กล่าวไปกล่าวมา เรื่องทั้งหมดนี้ก็ล้วนเกิดเพราะเจ้า! นี่เจ้าอบรมสั่งสอนบ่าวไพร่ตนมาเยี่ยงไร นางจึงกล้าก่อเรื่องน่าขันใหญ่โตถึงเพียงนี้ได้! ทำให้ท่านพ่อของเจ้าต้องเป็นกังวลแทบตาย ถึงกับส่งคนออกไปตามหาเจ้าตลอดทั้งวัน! สิ้นเปลืองทั้งกำลังคนและกำลังใจไปอย่างไร้ประโยชน์!”
นางตวาดต่อว่าออกมาด้วยความเกรี้ยวกราด อารมณ์ดูพลุ่งพล่านยิ่งนัก
“เจ้านี่ช่างเหลวไหลเกินไปจริงๆ! หน้าตาของจวนโหวถูกเจ้าทำลายจนหมดสิ้นไม่เหลือแล้ว!”
ครั้นตวาดกล่าวโทษจบแล้ว หน้าอกของนางก็กระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง หมายจะใช้ถ้อยคำก่นด่าประหนึ่งพายุคลั่งนี้ดึงความสนใจของทุกคน ให้หันไปอยู่ที่ ‘ความบกพร่อง’ ของเมิ่งซีโจวแทน ทั้งนี้เพื่อจะกลบเ