บทที่58 สร้างชื่อเสีย
สายตาของเมิ่งซีโจวพลันหยุดลงที่โต๊ะกลางโถง ซึ่งส่งเสียงอึกทึกครึกโครมมากที่สุด โต๊ะนั้นรายล้อมไปด้วยเหล่าคุณชายสูงศักดิ์ที่แต่งกายด้วยอาภรณ์หรูหรา
เพราะพวกเขาต่างชื่นชอบความสนุกครื้นเครง จึงมิใคร่ชอบไปดื่มกินในห้องรับรองส่วนตัว ต่างพากันล้อมวงอยู่รอบโต๊ะที่เต็มไปด้วยสุรากับอาหารโอชา เล่นเกม ออกคำสั่ง ร้องตะโกนโหวกเหวกเฮฮา บางครั้งบางคราวก็ระเบิดเสียงหัวเราะอื้ออึงออกมา
ในหมู่คุณชายเหล่านั้น ผู้เป็นหัวโจกก็คือบุรุษหนุ่มที่สวมใส่เสื้อคลุมแพรลายทองม่วง ใบหน้าขาวผ่องประหนึ่งทาแป้ง ดวงตาเจ้าชู้ กิริยาท่าทางผยองโอหัง บุรุษนี้นามว่าจ้าวหัง เป็นบุตรชายคนสุดท้องแห่งจวนกั๋วกงหนิง ผู้ได้ชื่อว่าเป็นหัวโจกของเหล่าคุณชายเสเพลแห่งเมืองหลวงนั่นเอง
ช่างเป็นโชคดีเสียจริง บุรุษผู้นี้ช่างเหมาะเจาะยิ่งนัก
และจังหวะที่จะดึงดูดความสนใจของเขา ก็คือยามนี้นี่เอง!
บนเวทีสูง ท่านผู้เฒ่าเล่าเรื่องกำลังบอกเล่าถึงความลับในเขตวังหลังอันเลื่องชื่อแห่งราชวงศ์ก่อน เนื้อเรื่องล้วนพลิกผันกลับไปกลับมาดูน่าติดตาม เขาเล่าเสียจนน้ำลายแตกฟองซ่านกระเซ็น ทำเอาอารมณ์ของแขกทั้งหอร้อยรสราวถูกแขวนค้างขึ้นไปถึงขีดสุด
ทั่วทั้งโถงใหญ่พลันเงียบงันราวกับมิมีผู้ใดอยู่เลย มีเพียงเสียงขึ้นลงหนักเบาของผู้เล่า
