คยฟังมาทีเดียว และตัวเขาก็รับฟังมาแล้วไม่ต่ำกว่าสิบรอบ กระทั่งวันนี้ก็ยังตั้งใจมาฟังซ้ำอีกครา
ทั้งที่เรื่องนี้เขาเองก็ฟังมาแล้วหลายครั้งหลายหน… แล้วยังจะมีตรงไหนผิดอีกเล่า?
เหล่าสหายกินดื่มเที่ยวเล่นข้างกายเขาก็พากันหยุดความครื้นเครงไว้ทันใด แล้วจึงมองตามสายตาของจ้าวหังไป
เนื่องจากอาจารย์ซือซูถูกขัดจังหวะขึ้นเช่นนี้ ใบหน้าของเขาจึงฉายแววตกตะลึงและไม่พอใจขึ้นปราดหนึ่ง ครั้นเห็นชัดว่าผู้เอ่ยวาจาเป็นหญิงสาวผู้มีบุคลิกไม่ธรรมดา จึงได้แต่ฝืนข่มสะกดโทสะในใจลง ก่อนจะลูบเคราพลางกล่าวว่า
“โอ้? เช่นนั้นรึ? มิทราบว่าที่เราผู้เฒ่าเล่ามานี้ มีสิ่งใดไม่ถูกต้องอย่างนั้นรึ?”
เมิ่งซีโจวมิได้เอ่ยตอบในทันที
นางสัมผัสได้ถึงสายตาของจ้าวหังที่เต็มไปด้วยความสนอกสนใจ พลางนึกเสียดายว่าฤดูหนาวจึงไร้พัดจีบในมือ หาไม่แล้วคงจะช่วยขับให้อากัปกิริยาของนางดูเจ้าสำราญยิ่งขึ้นได้อีกหลายส่วน
สุดท้ายจึงได้แต่เท้าคาง แล้วเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเนิบนาบว่า
“เท่าที่ข้ารู้ จุดจบของสนมเอกแห่งราชวงศ์ก่อนนั้น หาได้อาภัพรันทดดังที่ท่านกล่าวไม่”
นางหัวเราะแผ่วเบาออกมาคราหนึ่ง
“นางผู้นั้นน่ะ… เป็นสตรีที่น่าสนใจอย่างมากทีเดียว”
สองชาติภพที่ผ่านมา บัดนี้แม้ตัวนางอาจจะยังไร้ซึ่งอำนาจ ขาดแคลนทรัพย์สินเงินทอง ทว่าสิ่งที่นางไม่เคยขาด
