นี้สักนิดสักหน่อยจะเป็นไปไปเล่า?
สาเหตุที่หอร้อยรสชาติมีชื่อเสียงเลื่องลือระบือไกลนั้น นอกจากอาหารที่มีรสชาติเลิศเลอแล้ว ยังเป็นเพราะมีนักเล่านิทานผู้เก่งกาจที่สุดแห่งเมืองหลวงนั่งประจำอยู่ด้วยนั่นเอง
ยามนี้บนเวทีสูงตรงกลางโถง ชายชราผู้หนึ่งที่ทั้งผมและหนวดเคราล้วนขาวโพลน กำลังตบไม้ปลุกเรื่องดัง ‘เพียะ’ ทีหนึ่ง ก่อนจะเริ่มเล่าความลับแห่งราชวงศ์ก่อน ด้วยน้ำเสียงที่ทั้งสูงทั้งต่ำทั้งหนักทั้งเบาอย่างมีจังหวะจะโคน ชวนให้ผู้ฟังทั้งหลายพลางต้องกลั้นลมหายใจตามคราหนึ่ง ก่อนจะตามด้วยเสียงหัวเราะครืนสนุกสนานอีกคราหนึ่ง
เมิ่งซีโจวทำทีตั้งอกตั้งใจฟังเรื่องเล่านั้น หากแต่หางตากลับกวาดมองผู้คนที่เข้าออกอย่างมิให้ผิดสังเกต
สถานที่แห่งนี้มีผู้คนหลากหลายประเภทอยู่ปะปนกัน ทั้งดีทั้งร้าย ทั้งสูงทั้งต่ำต่างฐานันดร ทุกคนที่มารวมตัวกันนั้น มีทั้งบัณฑิตที่กำลังวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างออกรสออกชาติ มีทั้งอันธพาลเปิดอกเปลือยแขนดูหยาบกระด้าง ทั้งยังมีเหล่าลูกผู้ดีเสเพลที่ชักชวนพรรคพวกมาหาความสำราญ ใช้เงินตราทิ้งขว้างประหนึ่งเศษดิน
วันนี้นางตัดสินใจมาสถานที่แห่งนี้อย่างกะทันหัน จุดประสงค์เพื่อตกปลาหยั่งเชิง จึงตั้งใจมิได้เข้าไปนั่งในห้องรับรองส่วนตัว
ความอดทนนับเป็นคุณธรรมอันประเสริฐสุดของนายพราน
ของขวัญเหลวไหลไร้สาร
