เทือนฟ้าสะท้านดินเลยทีเดียว!
เป็นเขา!
ฉู่เซียว!
บุรุษผู้นั้นเอง ผู้ที่ในชาติภพก่อนติดตามอยู่ข้างกายเมิ่งหนานอี้ไม่ห่าง เป็นองครักษ์ที่มีฝีมือสูงล้ำ นิสัยรอบคอบลึกซึ้ง ทั้งยังภักดีต่อนางเสียจนแทบเข้าขั้นลุ่มหลงวิปลาส!
เขาผู้นี้เปรียบประดุจมีดแหลมคมที่สุดในมือของเมิ่งหนานอี้ และยังเป็นคมมีดที่มิอาจเปิดเผยต่อแสงตะวันมากที่สุดด้วยเช่นกัน!
เรื่องสกปรกโสมมทั้งหลายของนางที่มิอาจให้ผู้ใดล่วงรู้ ล้วนเป็นเขาที่ลงมือจัดการด้วยตนเองทั้งสิ้น ทุกกระบวนท่าแนบเนียนไร้ช่องโหว่ แม้หยดน้ำสักหยดยังมิให้รั่วไหล!
แท้จริงแล้ว… ทั้งสองกลับมาพบพานกันภายใต้สถานการณ์เช่นนี้เองหรอกเหรอ?
ช่างบังเอิญนัก เมื่อชาติภพก่อน เมิ่งซีโจวได้เคยล่วงรู้ถึงความสัมพันธ์ลับระหว่างเมิ่งหนานอี้กับฉู่เซียว อันไม่อาจเปิดเผยให้คนนอกรู้ได้โดยไม่ตั้งใจ …
นี่ช่างเปรียบประหนึ่งว่ากำลังรู้สึกง่วงนอนนัก ก็กลับมีคนยื่นส่งหมอนมาให้อย่างพอดิบพอดี การออกมานอกจวนครานี้นับว่าได้ผลเกินคาดอย่างแท้จริง
ชาติที่แล้ว ฉู่เซียวเปรียบประดุจอาวุธร้าย อันเป็นมีดแหลมคมที่สุดในมือของเมิ่งหนานอี้
แต่ในชาตินี้….
เขาจักต้องกลายเป็นหมากตัวสำคัญอันแสนล้ำค่าในกำมือของนาง – เมิ่งซีโจวผู้นี้!
เจียงจี้เยว่เบะปากเล็กน้อย กำลังจะโบกมือสั่งบ่าวไพร่ให้นำบุรุษรูปง
