้ำจนหมดสติ ว่ายกลับเข้าฝั่งมาอย่างรวดเร็วแล้ว เขาก้าวขึ้นจากน้ำทั้งร่างที่เปียกชุ่ม หยาดน้ำไหลรินไปตามแนวสันคางคมกริบ คิ้วคู่ทั้งสองดูแข็งแกร่งดุจดาบ ดวงตาเปล่งประกายดุจดวงดารา บ่าทั้งสองกว้าง เอวคอด นับว่าเป็นรูปโฉมอันหาได้ยากโดยแท้
ทว่าเมื่อเมิ่งซีโจวได้ฟังวาจานี้ นางถึงกับต้องเบิกตากว้างด้วยความตะลึงงัน
แม้วันเวลาที่เคยหัวร่อต่อกระซิกเล่นกันอย่างสนุกสนานของพวกนาง จะเลือนลางประหนึ่งเรื่องราวในชาติภพก่อน ทว่าตัวนางกลับจดจำมิได้เลยว่า เมื่อชาติที่แล้วตนนั้นเคยเป็นสตรีที่ต้องอาศัยบุรุษรูปงามมาคลายเหงาด้วยอย่างนั้นหรือ!
“แค่กๆ… อ๊อก…”
เมิ่งหนานอี้ที่เพิ่งถูกนำตัวขึ้นฝั่งพลันสำรอกน้ำออกมาคำใหญ่ ก่อนจะค่อยๆฟื้นคืนสติขึ้น ครั้นเมื่อสติสัมปชัญญะของนางเพิ่งจะฟื้นคืนกลับมา ก็พลันเห็นเงาร่างของบุรุษปรากฏขึ้นตรงหน้าเสียแล้ว!
“ไสหัวไป!”
เมิ่งหนานอี้กรีดร้องออกมาเยี่ยงคนเสียสติ นางใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดในกายผลักไสคนตรงหน้าออกไปอย่างสุดกำลัง! แววตาทั้งสองเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและอัปยศในคราเดียว ทำประหนึ่งว่าตนเพิ่งจะสัมผัสเข้ากับสิ่งโสมมต่ำช้าจนไม่อาจทนมอง!
