กคนลักพาตัวไป ชื่อเสียงจึงได้มัวหมองเสียแล้ว ในเมืองหลวงแห่งนี้ อิสตรีที่สูญสิ้นความบริสุทธิ์ ย่อมมิต่างอันใดจากหญิงคณิกา หอคณิกาลับแห่งนี้ ข้าสู้อุตส่าห์ไปสืบเสาะหามาอย่างยากลำบาก เพื่อที่จะให้เจ้าได้มีสถานที่ใช้ชีวิตและตั้งหลักปักฐาน นับว่าข้าได้ทำด้วยคุณธรรมจนถึงที่สุดเพื่อเจ้าแล้ว”
เมื่อได้ยินดังนั้น เมิ่งซีโจวก็ประหนึ่งถูกอสนีบาตห้าสายฟาดผ่าลงกลางใจทันใด เหงื่อเย็นพลันผุดซึมจนเปียกชุ่มไปทั่วทั้งแผ่นหลัง ในชั่วพริบตา นางรู้สึกราวกับร่วงหล่นจากสรวงสวรรค์แล้วตกลงสู่ขุมนรกอันน่าสะพรึง!
นางช้อนสายตาจ้องมองเมิ่งหนานอี้ ดวงตาคู่นั้นซึ่งเหมือนกับนางราวพิมพ์เดียวกัน ทว่าภายในกลับไร้ซึ่งความละอายและสำนึกผิดแม้เพียงเศษเสี้ยว นางทำประหนึ่งว่าการส่งพี่สาวฝาแฝดที่ถูกลักพาตัวไปเข้าสู่หอนางโลมชั้นต่ำนั้น คือการกระทำอันเปี่ยมไปด้วยคุณธรรมและความชอบธรรมอย่างยิ่งแล้ว!
…บัดนี้ การจะให้เมิ่งหนานอี้ได้ลิ้มรสความรู้สึกหวาดหวั่นหวาดกลัวยามเฉียดใกล้ความตายสักครา ก็ให้ถือเสียว่าเป็นการตอบแทนเล็กๆน้อยๆของนางก็แล้วกัน
เมิ่งซีโจวสะบัดหน้าดึงตนเองออกจากห้วงอารมณ์แห่งโทสะและความเคียดแค้น ยกสองแขนขึ้นกอดอกมั่น รอคอยว่าเจียงจี้เยว่จะสำแดงสิ่งใดออกมาให้ดู
ในขณะที่เจียงจี้เยว่กลับทำประหนึ่งว่ามิได้ยินเส
