พร้อมกัน
“ลบหลู่บรรพชน! ใส่ร้ายบุตรีสายหลัก! หลุมฝังบรรพบุรุษตระกูลเมิ่งของข้า ต้องสะเทือนถล่มลงมาเพราะจิตใจที่อำมหิตเยี่ยงงูพิษแมงป่องของเจ้าแล้ว!”
หยาดน้ำตาเทียนไหลรินออกมาไม่ขาดสาย ดึงเงาร่างของเมิ่งซีโจวให้ทอดยาวออกไปครอบคลุมร่างของฮูหยินเมิ่ง ผู้ซึ่งยืนอยู่ตรงข้ามเมิ่งชินรุ่ยไว้อย่างพอดิบพอดี สีหน้าบ่งบอกว่าคิดจะถอยหนีแต่มิกล้า เพราะตระหนักดีว่าต่อให้หนีไปก็หนีไม่พ้น
ท่านแม่รึ…
มุมปากของเมิ่งซีโจวค่อยๆยกโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเยียบเย็น
ความรู้สึกที่เมื่อภัยอันตรายเข้าประชิดตัวแล้ว ต่อให้คิดหนีก็หนีไม่พ้นนั้น… เป็นอย่างไรบ้างเล่า รู้สึกสะใจดีหรือไม่?
ปรากฏว่าเป็นท่านต่างหาก…ที่ช่างอ่อนด้อยนัก!
