นพูดก่อนค่ะ” มุมปากของเฝ่ยไป๋ลู่เผยรอยยิ้ม แต่ในดวงตากลับมีแสงที่ไม่อาจหยั่งถึง
“คนชั่วต้องเผชิญการถูกประณามและทำร้ายจากผู้มีความชอบธรรม เพราะจิตใจของเขาคิดคด”
“จิตใจคิดคดคืออะไร? คือการมองว่าชีวิตคนนั้นไม่มีค่า รวมถึงการมองว่ากฎเกณฑ์ไร้ซึ่งน้ำหนัก และทำทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง”
“พวกคุณเรียกตัวเองว่าเป็นผู้มีความชอบธรรม แต่สิ่งที่ทำนั้นทำให้ฉันตาสว่างจริง ๆ” บังคับและชักจูง อาศัยอำนาจและอิทธิพลรังแกผู้อื่น แย่งชิงอาวุธวิเศษ การกระทำแบบนี้ต่างจากคนชั่วตรงไหน?
แน่นอนว่าเธอไม่มีความรู้สึกที่ดีต่อคนของกลุ่มพันธมิตรและตระกูลเหล่านี้…
เฝ่ยไป๋ลู่ค่อย ๆ เหยียดมุมปากเป็นเส้นโค้ง เชิดคางขึ้นอย่างหยิ่งยโส กลิ่นอายที่ราวกับเป็นน้ำทั่วร่างของเธอเปลี่ยนแปลงไปจนสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน
น้ำเสียงของเธอเย็นชาและพูดย้ำทีละคำว่า “ไม่มีใครเอาของของฉันไปได้!”
เสียงนั้นมาพร้อมกับพลังอันแข็งแกร่ง แพร่กระจายไปไกลราวกับฟ้าร้องที่ดังก้องในหู ทำให้ทุกคนตกใจ
“โกรธได้รุนแรงจริง ฉันชอบ!” ประธานหร่านที่นั่งไขว้ห้างนึกอยากจะปรบมือให้เฝ่ยไป่ลู่เสียด้วยซ้ำ
“พอได้แล้ว! ที่นั่นปั่นป่วนใหญ่แล้ว ทำไมพวกเราไม่รีบคิดหาวิธีล่ะ?” หานคังผิงคำราม
หรือว่าจะให้ผู้หญิงคนนี้เอาอาวุธเซียนไปจริง ๆ?
ไม่ได้! ไม่ได้เด็ดขาด!
[1] กฎตายแล้ว แต่คนยังอยู่ หมายถึง กฎเกณฑ์ต่าง ๆ ล้วนแปรเปลี่ยนไปตามกลุ่มคนผู้มีอำนาจ เป็นสิ่งไม่จีรัง ในขณะ