อส่งนางไปเป็นบ่าวไพร่ชั้นต่ำนั่นเอง แล้วนางสามารถปีนป่ายขึ้นเรือมหาโชคและมากด้วยวาสนาลำนี้ได้อย่างไรกัน?!
แท้จริงแล้วสวรรค์ช่างไร้ตา จึงได้ปล่อยให้นังสารเลวผู้นี้ยังไม่ถึงคราวต้องสิ้นชีพกระนั้นหรือ?!
หากนางสามารถเข้าไปเกี่ยวพันกับฝ่ายราชสำนักได้จริง แล้วคำใส่ร้ายป้ายสีที่ตนเพิ่งจะพรั่งพรูออกไปเมื่อครู่นี้เล่า นางจะเก็บมันกลับคืนมาได้อย่างไรกัน? เบื้องหน้าของฮูหยินเมิ่งพลันมืดดำ แทบมิกล้าครุ่นคิดถึงภายภาคหน้าอีกต่อไป
ไม่… เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด! ต่อให้เป็นความจริงแล้วอย่างไร? อย่างไรเสียยามนี้หนานอี้ก็ได้สวมรอยฐ)านะเป็นนางไปแล้ว เช่นนั้นก็ปล่อยให้นางได้โผล่หัวขึ้นรับความดีความชอบสักคราหนึ่งแล้วจะเป็นไรไปเล่า?
ฮูหยินเมิ่งปรายหางตาไปทางบ่าวไพร่ของตน เป็นเชิงสัญญาณให้พวกมันเข้าไปปิดปากเมิ่งซีโจวเสีย เมิ่งซีโจวที่เพิ่งถูกปล่อยตัวได้ไม่ทันไร ก็พลันถูกจับร่างกดเอาไว้อีกหน มิหนำซ้ำเรี่ยวแรงที่ใช้ปิดปากนางในครานี้นั้น ยังหนักหน่วงเสียจนเกือบทำให้นางขาดอากาศหายใจตาย!
ครั้นเห็นเมิ่งซีโจวหมดสิ้นเรี่ยวแรงจะดิ้นรนขัดขืนแล้ว ฮูหยินเมิ่งจึงรีบเอ่ยปากรั้งเมิ่งชินรุ่ยไว้ทันควัน
“ท่านพี่ คำพูดที่ข้าเอ่ยเมื่อครู่นี้ล้วนแต่เป็นความจริงทุกถ้อยวาจา ท่านเองย่อมรู้ดีว่าบุตรีที่ข้ารักและเอ็นด
