เสียจนเคยตัว เลี้ยงนางมาให้มีอุปนิสัยที่ทั้งขลาดทั้งช่างออดอ้อน หาใช่นิสัยของผู้ที่จะแบกรับเรื่องใหญ่หรือกล่าววาจาโป้ปดแนบเนียนเช่นนี้ได้ แต่ยามนี้กลับสำแดงท่าทีเช่นนั้นออกมา ทำให้ดูคล้ายกับว่านางได้ไปกระทำเรื่องใหญ่โตอันใดมาจริง
หากเป็นดั่งที่นางกล่าวว่าเรื่องนี้เกี่ยวพันถึงความลับทางทหารและกิจในราชสำนัก เช่นนั้นย่อมนับเป็นวาสนาใหญ่ร่วงหล่นจากสวรรค์โดยแท้แล้ว!
เขาลังเลอยู่ชั่วอึดใจ พลันครุ่นคิดคำนวณอยู่ในใจอย่างถี่ถ้วน แล้วจึงค่อยพยักหน้าพลางกล่าวเสียงเนิบขึ้นว่า
“เห็นแก่ที่เจ้า…คงไม่กล้ากุเรื่องมุสาใหญ่หลวงถึงเพียงนี้ได้หรอกนะ”
“ใครก็ได้! ไปตระเตรียมพู่กัน หมึกกับกระดาษที่ห้องหนังสือไว้ให้ข้า”
ต่างจากเมิ่งชินรุ่ยผู้ซึ่งยามนี้เพลิงโทสะได้ถูกภาพของผลประโยชน์มหาศาลกดทับลงชั่วคราว ฮูหยินเมิ่งกลับสัมผัสได้ถึงไอเย็นเยียบสายหนึ่ง ที่กำลังพุ่งทะยานจากฝ่าเท้าขึ้นสู่กระหม่อมอย่างฉับพลัน จนแขนขาและอวัยวะทั่วทั้งร่างพลันแข็งค้างดุจถูกแช่ไว้ในน้ำแข็ง! กำปั้นที่นางกำแน่นอยู่นั้น ยามนี้เล็บได้จิกลงไปในเนื้ออ่อนกลางฝ่ามือจนนลึก แทบจะข่วนให้โลหิตไหลซึมออกมาได้!
ถูกจับขายไปยังบ้านป่าชนบทกันดาร หากจะกล่าวให้ไพเราะสักนิด ก็คือส่งให้ไปเป็นสะใภ้ แต่หากจะกล่าวถึงความเป็นจริงแล้ว ก็คื
