วาจาประโยคเหล่านี้เมื่อตกถึงหูผู้อื่น ย่อมฟังคล้ายเป็นเพียงคำพูดประชดประชันตนเองที่เกิดจากความรู้สึกสิ้นหวังอย่างถึงที่สุด
แต่เมื่อตกถึงหูของฮูหยินเมิ่งกับเมิ่งหนานอี้แล้ว ทุกถ้อยวาจากลับกลายเป็นใบมีดคมกริบ ที่สมารถเชือดเฉือนได้ลึกไปถึงขั้วหัวใจเลยทีเดียว!
ฝ่ามือทั้งสองของเมิ่งหนานอี้ที่ซ่อนอยู่ใต้ชายแขนเสื้อ บัดนี้บีบกำผ้าเช็ดหน้าไว้แน่นเสียจนแทบขยี้มันแหลกออกเป็นผุยผง!
นังสารเลวผู้นี้ ใกล้จะตายอยู่รอมร่อแท้ๆ ยังบังอาจด่าทอนางต่อหน้าผู้คนเช่นนี้อีก!
ฝ่ายเมิ่งซีโจวกลับยกมือขึ้นปาดเช็ดน้ำตาบนใบหน้าออกจนหมดสิ้น แววตาพลันเปลี่ยนเป็นแน่วแน่ดื้อดึงอย่างคนที่ไม่ยอมค้อมอ่อนให้แม้เพียงเล็กน้อย
“ท่านพ่อ ท่านจะยินดีส่งคนไปทูลถามองค์รัชทายาทสักครั้งหรือไม่? หากวาจาของลูกเป็นเท็จแม้เพียงครึ่งประโยค ลูกจะขอยอมรับโทษถูกเฉือนเนื้อพันมีดหมื่นทวนโดยไม่คิดอุทธรณ์ใดๆอีก!”
เมิ่งชินรุ่ยระงับโทสะที่กำลังพลุ่งพล่านลงได้เล็กน้อย ดวงตาคมกริบคู่นั้นกวาดมอง ‘บุตรีคนรอง’ ตรงหน้าอย่างพินิจพิจารณา
ออกนอกจวนไปเพียงคราเดียว บุตรีที่แต่เดิมอ่อนแอดุจเถาวัลย์อิงไม้นางนี้ กลับราวถูกจับลอกคราบเปลี่ยนกระดูก เพิ่มเติมทั้งความกล้าและเล่ห์เหลี่ยมทันผู้คนมากขึ้นหลายส่วน
บุตรีคนรองของเขาผู้นี้ นับแต่เล็กถูกฮูหยินตามอกตามใจ
