บทที่27 เปิดตัวสองแม่ลูกตระกูลเมิ่ง
—
เมิ่งซีโจวไปพบกับคนขององค์รัชทายาทที่ได้ส่งมารับตัวนางตามนัดหมาย จากนั้น ทั้งหมดก็มุ่งหน้าไปยังสำนักศึกษาอันเป็นที่เล่าเรียนของจางจั๋ว นางทำการขุดศพของเขาขึ้นมาจากหลุมเพื่อตรวจยืนยัน หลังจากเป็นที่แน่ชัดแล้วว่าเป็นตัวเขาจริงๆ และเขาก็ได้สิ้นใจตายจนไม่อาจฟื้นคืนได้ นางจึงค่อยวางใจออกเดินทางกลับสู่เมืองหลวงอย่างไม่รั้งรอ
อย่าได้ถ่วงเวลาให้นานกว่านี้อีกเลย คิดๆดูแล้ว ยามนี้น้องสาวกับมารดาของนางคงจะเฝ้ารอนางกลับไปด้วยจิตใจร้อนรุ่มไม่น้อย ภายในจวนที่ทั้งลึกทั้งเร้นลับเวิ้งว้างนั่น คงจะเงียบเหงาอย่างไร้สิ้นสุด
—
ณ เมืองหลวง จวนจงหย่งโหว
เมิ่งหนานอี้นั่งเคียงข้างฮูหยินเมิ่งผู้เป็นมารดา กล่าววาจาอ่อนหวานเอาอกเอาใจจนฮูหยินเมิ่งถึงกับหัวเราะออกมาไม่หยุด มือที่ถือเข็มปักยังคงค้างอยู่กลางอากาศเนิ่นนานมิได้เอาลง
ทันใดนั้น สาวใช้ก็ได้เข้ามารายงานว่า พ่อบ้านหลินซึ่งเป็นคนสนิทของฮูหยินเมิ่งมาขอเข้าพบ ฮูหยินเมิ่งพลันหุบยิ้มลงเล็กน้อย ขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจนัก
“ไฉนจึงส่งสารล่าช้าเช่นนี้ ให้เขาเข้ามาได้”
เมิ่งหนานอี้กำหมัดที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อแน่น นางนั่งนิ่งเงียบงันแต่หัวใจกลับเต้นถี่รัว — ข่าวคราวของนังบ่าวชั้นต่ำผู้นั้นมาถึงแล้วกระมัง!
นางเป็นผู้กำชับมารดาให้ส
