บทที่23 ลองเสี่ยงดูไหมเล่า…ด้วยชีวิตของพวกเจ้า!
ฝูงชนต่างพากันแตกตื่นราวหม้อน้ำเดือดปะทุ! ลมหายใจของเหล่าบุรุษทั้งหลายพลันถูกเร่งจังหวะจนหอบพ่นหนักหน่วง สายตาสื่อสะท้อนถึงสัญชาตญาณดิบที่ถูกปลุกเร้ากระตุ้น บัดนี้พวกเขาไม่ต่างอันใดจากสัตว์ป่าในฤดูผสมพันธุ์ ไฟราคาเผยขึ้นในดวงตาทั้งสองอย่างมิอาจปกปิดได้อีก!
“ไฉนผู้ใหญ่บ้านยังต้องเกรงใจอีกเล่า ไยมิบอกกล่าวรายละเอียดให้ครบถ้วนว่า แท้จริงคือต้องใช้บุรุษฉกรรจ์นับร้อยคนมิใช่รึ?”
น้ำเสียงของเมิ่งซีโจวยังคงเรียบเฉย กระทั่งแฝงแววเย้ยหยันอยู่ลางๆ
ผู้ใหญ่บ้านได้ฟังจึงระเบิดหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น ฟังแล้วชวนให้รู้สึกสยองระคนเหี้ยมเกรียม
“ย่อมเป็นเช่นนั้น!…ยิ่งมากก็ยิ่งดี!!”
บุรุษในหมู่บ้านยามนี้สุดจะข่มกลั้นกามราคะไว้ได้อีก ทั้งหมดดูประหนึ่งฝูงหมาป่าหิวโซที่ได้กลิ่นคาวเลือด จากที่ยืนรายล้อมเป็นวงกลม บัดนี้วงนั้นได้เริ่มบีบแคบเข้ามาเรื่อยๆแล้ว
เมิ่งซีโจว สตรีหนึ่งเดียว แต่จำต้องเผชิญหน้ากับฝูงบุรุษที่ถูกความใคร่ครอบงำโดยสมบูรณ์ เปลวไฟจากโคมรอบบริเวณส่องไสว ทาบทับลงบนใบหน้างดงามสงบนิ่งของนาง แต่หากจ้องลึกลงไปในดวงตาคู่นั้น ภาพที่ปรากฏกลับเป็นคลื่นมหาสมุทรแห่งความเคียดแค้นที่กำลังคลุ้มคลั่ง!
ถึงเวลาแล้ว! เจ้าพวกหนอนเน่าพยาธิชั้นเลวเหล่านี้! พวก
