านมีเหตุฉุกเฉิน! แล้วเจ้าจะต้องเฉลียวฉลาดให้มากกว่านี้ อย่าได้ให้ผู้ใดหลอกเจ้ามาขายได้อีกล่ะ!”
“ขอรับท่านพี่เมิ่ง…ว่าแต่…อาการของท่านแม่ข้าหนักหนาถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?”
ใบหน้าของซ่งซวี่ป๋ายพลันซีดเผือดราวกระดาษขณะเอ่ยถาม
เมิ่งซีโจวพยักหน้าหนักแน่น สองมือกระชากบังเหียนม้าอย่างแรง จนหัวม้าหันกลับฉับพลัน นางเอ่ยสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดต่อทันที
“หากได้พบองค์รัชทายาทแล้ว เจ้าจงทูลพระองค์ไปว่า ยามนี้องค์หญิงใหญ่ถูกผู้ใหญ่บ้านแห่งหมู่บ้านถู่โพจับให้ทำพิธีแต่งเข้าสุสานเสียแล้ว! ขอให้เขารีบนำคนมาช่วยโดยด่วน! หากชักช้า ข้าเกรงว่าจะสายเกินการณ์!”
วาจาของนางยังไม่ทันสิ้นสุดดี เมิ่งซีโจวก็ใช้สองขาเตะกระทุ้งสีข้างม้าอย่างแรง อาชาถึงกับเงยคอร้องกึกก้อง พลันพุ่งร่างทะยานออกไปประดุจลูกธนูหลุดจากคัน แล่นฉิวมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านถู่โพทันที ความเร็วของฝีเท้าม้าทำให้ฝุ่นดินคละคลุ้งตลบไปตลอดเส้นทาง!
ซ่งซวี่ป๋ายจ้องมองแผ่นหลังอันเด็ดเดี่ยวของเมิ่งซีโจว เขากัดฟันแน่น ก่อนจะหันกายออกวิ่งอย่างสุดกำลัง มุ่งหน้าตรงสู่ประตูเมือง!
เมิ่งซีโจวควบม้าออกไปด้วยความเร็วสูงสุด มุ่งหน้าตรงสู่หมู่บ้านถู่โพโดยมิคิดเหลียวหลัง เมื่อไปถึงหมู่บ้านแล้ว นางก็ไม่เสียเวลาอีกแม้แต่น้อย ฉวยจอบเล่มหนึ่งจากนอกกำแพงเรือนของชา
