บทที่ 10 เกิดอะไรขึ้นกับองค์หญิงใหญ่?
บุรุษที่กำลังดิ้นรนพลันชะงักงัน ร่างทั้งร่างแข็งค้างไปชั่วขณะ ก่อนจะบิดร่างดิ้นรนไปมาด้วยความคลุ้มคลั่งหนักกว่าเดิม
“รู้จักกลัวเป็นแล้วรึ?”
เมิ่งซีโจวสาวเท้าเข้าไปใกล้อีกหนึ่งก้าว พลางเอ่ยต่อว่า “ผู้ใดมีจิตคิดทำร้ายผู้อื่น ผู้นั้นย่อมต้องถูกผู้อื่นทำร้ายตอบแทนคืน ส่วนผู้ใดที่คิดขายคนอื่น สุดท้ายย่อมต้องถูกขายเสียเอง นี่เรียกว่ากแห่งกรรมอย่างไรเล่า”
นางย่อตัวลง พลางเอ่ยเสียงต่ำที่มีเพียงนางกับเขาสองคนเท่านั้นที่ได้ยิน
“ข้าจะช่วยส่งข่าวคราวไปให้ตระกูลเมิ่งแทนเจ้าเอง การค้าครั้งใหญ่นี้…ข้าจะเป็นพ่อบ้านแทนเจ้าอย่างดีเชียวล่ะ”
นี่นาง…ล่วงรู้ถึงความเกี่ยวพันของข้ากับจวนโหวด้วยหรือ?!
ภายในถุงผ้าคลุมสีดำนั้น จางเฉิงประหนึ่งถูกสายฟ้าฟาดลงกลางร่างติดต่อกันถึงห้าครั้งห้าครา! ตลอดทั่วทั้งร่างของเขาพลันสั่นสะท้านรุนแรง ยามนี้รู้สึกประหนึ่งพบเห็นภูติผี ได้แต่พยายามถัดกายถอยหนีไปกับพื้นอย่างบ้าคลั่ง!
เมิ่งซีโจวลุกขึ้นยืน พลางเอ่ยเรียกซ่งซวี่ป๋ายให้เดินตามตนออกไปนอกห้อง ปากก็พลางกล่าวอวยพรอย่างใจดีว่า
“พี่ใหญ่ ท่านจงเสพสุขในกามราคาครั้งนี้ให้เต็มที่เถิด! ข้าขอให้ท่านกลายเป็น ‘เป็ด’ ถูกเชือดที่โด่งดังที่สุดในเมืองนี้~”
ก่อนจะออกจากคฤหาสน์ไป เมิ่งซีโจวยังได้รับถุงเงิน
