ที่พ่อบ้านยื่นให้ด้วยความนอบน้อม นางไม่วายกำชับอีกฝ่ายอย่างหนักแน่นว่า
“ต้องจับตาดูสินค้าใหม่นี้ให้จงดีล่ะ บุรุษผู้นี้ช่างใจแข็งแล้วก็ดื้อรั้นนัก”
พ่อบ้านตบอกตนเองพลางตอบรับคำ “ท่านหมอหญิงได้โปรดวางใจเถิด ข้าเองก็เคยอยู่ในวงการนี้มาก่อน ย่อมต้องรู้เล่ห์เหลี่ยมของพวกเขาดี”
รอยยิ้มของเมิ่งซีโจวพลันแปรเปลี่ยนเป็นประหลาดใจเล็กน้อย แต่แล้วนางก็ไม่รอช้า รีบออกจากคฤหาสน์แห่งนั้นมาพร้อมกับซ่งซวี่ป๋ายทันที
ซ่งซวี่ป๋ายรอดพ้นภัยอันตรายมาได้ครานี้ เขารู้สึกราวได้เกิดใหม่อีกครั้ง หัวใจเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น ร้องถามเมิ่งซีโจวขึ้นด้วยความฉงนใจ
“จริงสิ ข้ายังมิได้ถามพี่เมิ่งเลยว่า เหตุใดท่านจึงมาอยู่ที่นี่ได้เล่า?”
เมิ่งซีโจวกระโดดขึ้นไปขี่บนหลังม้า พลางเอ่ยตอบกระชับสั้นแต่ได้ใจความว่า
“ชะตามิต่างจากเจ้า”
ซ่งซวี่ป๋ายถึงกับตกตะลึง ได้แต่ร้องถามออกมาด้วยความตื่นตระหนก
“หรือว่า…มารดาของท่านพี่เมิ่งก็ถูกคนลอบทำร้ายเช่นกันอย่างนั้นรึ?”
เมิ่งซีโจวเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“เจ้าพูดกลับด้านกันแล้ว เป็นข้าต่างหากที่โดน…”
ซ่งซวี่ป๋าย: ??
“ประเดี๋ยวก่อน!”
เมิ่งซีโจวพลันนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ สีหน้าของนางพลันผันเปลี่ยนทันใด ร้องถามอีกฝ่ายกลับไปว่า “เกิดเรื่องอันใดกับองค์หญิงใหญ่ขึ้นอย่างนั้นรึ?”
ใบหน้าของซ
