ยเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแรง ผมขอมอบให้คุณ”
เฝ่ยไป๋ลู่ดื่มชาอย่างสงบและผ่อนคลาย “ไม่ต้องหรอก ฉันมีของที่ดีกว่านี้”
ทันทีที่คำพูดจบลง นักพรตน้อยกลุ่มหนึ่งต่างพากันเข้าแถวยาวเหยียด ในมือพวกเขาถือรางวัลที่ปรมาจารย์เต๋าแต่ละท่านเป็นผู้เลือก แจกจ่ายตามลำดับอย่างเป็นระเบียบ
และตอนนี้ตราประทับหยินนั่นก็วางอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว
ถึงแม้ในเวลาปกติจะสงบนิ่งและควบคุมตนเองได้ แต่เฝ่ยไป๋ลู่ในยามนี้กลับไม่สามารถควบคุมจังหวะในการหายใจได้