ปรียบ เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสมาก่อนหน้านี้แล้วและยังไม่หายดี ยิ่งโดนพิษจะยิ่งลดพลังต่อสู้ลงไปอีก เขาจึงยากจะชนะในการแข่งขันครั้งถัดไป”
เหมียวจื่ออั๋งเบิกตาโพลง แล้วเห็นว่าเล็บของผู้หญิงคนนั้นเป็นสีม่วงเข้มจริง ๆ “โอ๊ย ให้ตายเถอะ ฉันคิดว่าเธอทำเล็บเสียอีก…”
กานว่างเข้าใจความหมายในคำพูดของเฝ่ยไป๋ลู่ทันที เขาแตะแผลเป็นบนหน้าอกแล้วเอ่ยขึ้น “ถ้าโดนพิษจะทำให้บาดแผลที่ซ่อนอยู่ในตัวผมรุนแรงยิ่งขึ้น ถ้าเป็นแบบนั้นผมจะยอมแพ้เมื่อจำเป็น”
ในการแข่งประลองถัดมา ก่อนที่หญิงสาวผมยาวจะใช้ยาพิษ กานว่างก็ยอมแพ้อย่างเด็ดขาด การต่อสู้เพื่อคะแนนของทีมก็สิ้นสุดลงเช่นกัน
ครึ่งวันต่อมา การแข่งขันปรมาจารย์ลัทธิเต๋าได้ดำเนินมาถึงรอบสุดท้าย
“พี่ว่าง พี่เก่งจริง ๆ!”
“หัวหน้าคุณเองก็ยอดเยี่ยมมาก!”
เหมียวจื่ออั๋งผู้ได้รับชัยชนะอย่างง่ายดายที่สุดยุ่งจนเหงื่อออกเต็มหน้าผาก เดี๋ยวก็บีบไหล่ให้กานว่าง เดี๋ยวก็พัดให้เฝ่ยไป๋ลู่ เขาคอยเอาใจใส่และมีความสุขอย่างยิ่ง
เขาเพียงมานับคะแนนและรับรางวัลเข้าร่วมเท่านั้น คิดไม่ถึงเลยว่าท้ายที่สุดแล้วจะได้คะแนนมากพอจนคว้ารางวัลที่สาม! เขาโชคดีมากจริง ๆ ที่สุ่มได้เพื่อนร่วมทีมที่ดีแบบสองคนนี้!
ในบรรดาคนสามคน กานว่างมีคะแนนมากที่สุด ส่วนเฝ่ยไป๋ลู่มีคะแนนน้อยที่สุด
กานว่างหันมองไปทางหญิงสาวและรู้สึกว่าเธอเสียเปรียบ เขาจึงหยิบหนังสือเล่มเล็กออกมาแล้วพูดว่า “นี่คือหนังสือออกกำลังกายที่ช่ว
