ว”
ไม่?”
ฉันเชียงพยักหน้า
“เช่นนั้น คุณหนูต้องการให้สืบว่าระหว่างพวกนางเกิดเรื่องใดขึ้นหรือ
“ถูกต้อง” จ้าวเข่อหรันตอบเรียบ
“ดูให้แน่ ว่าห่างเหินจริง หรือเพียงเสแสร้ง”
ฉินเสียงรับค้าแล้วรีบออกไป ห้องจึงเหลือเพียงจ้าวเข่อหรัน นางนั่ง
นิ่ง ดวงตา กล้าดุจสระน้ํายามราตรี ขณะเดียวกัน ที่ตําหนักซูฮุย ชูเฟยเอง ก็มิได้สงบใจเลยแม้แต่น้อย ข้อเสนอของมารดาที่เคยหยั่งเชิงไว้ก่อนหน้านี้ นางไม่คิดจะยอมรับเด็ดขาด ครั้งก่อนหลบเลี่ยงมาได้เพราะอาศัยงานเลือก พระชายาเป็นข้ออ้าง ทว่าไม่คาดคิดว่ามารดาจะยังตามตื้อไม่เล็ก
ཋ།
ความตั้งใจนั้นชัดเจนยิ่ง ให้อวิ้นอ๋อง รับจ้าวเข่อผิงเป็นพระชายา เพียงคิดถึงเรื่องนี้ ชูเฟยก็ปวดศีรษะจนอยากถอนใจยาว แม้จ้าวเข่อผิงจะ เป็นหลานแท้ ๆ แต่นางมิใช่ตัวเลือกที่เหมาะสมเลย อ่อนแอ ไร้ความโดด เด่น ไร้พลังหนุนหลัง หากให้นางเป็นพระชายา ย่อมมิอาจช่วยบุตรชายตน ได้แม้แต่น้อย แต่จะหลบเลี่ยงไปตลอดก็มิใช่หนทาง ขณะนั้น นางกํานัลผู้ หนึ่งเข้ามารายงาน
ธุระด่วน”
“ฝ่าบาทเพคะ ท่านหญิงหลี่แห่งจวนเจิ้นเป่ยโหว ขอเข้าเฝ้า บอกว่ามี
ท่านหญิงหลี่ หรือหลี่เฟย มารดาแท้ ๆ ของซูเฟย เพราะนางเป็น
เพียงภรรยารองของจ้าวหลิน มิใช่ภรรยาหลวงเช่นเชียวหลิง จึงมิอาจใช้คํา
ว่า “จ้าวฮูหยินผู้เฒ่า” ได้ ผู้คนจึงเรียกนางว่า “หลี่เฟย” อย่างกระอัก
กระอ่วน
ชูเฟยสีหน้าเย็นวาบ ความรําคาญฉายชัด หลายวันมานี้ มารดามาทุก วันไม่ขาด
