ันเชียงเหอเอนกายจิบชาอย่างอารมณ์ดี ใบหน้าฉายแววปลื้มปีติ
แม่นมฉันข้างกายเอ่ยอย่างชื่นชม
“ฮูหยินช่วงนี้ดูเบิกบานนัก คงเพราะเรื่องที่คุณหนูใหญ่ได้รับแต่งตั้ง
เป็นจวิ้น กระมังเจ้าคะ”
ฉันเชียงเหอหัวเราะเบา ๆ
“เจ้าทายถูกเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น”
แท้จริงแล้ว ความสุขของนางมิได้มาจากเรื่องนั้นเพียงอย่างเดียว บุตรสาวคนโตได้เป็น “เหวินจวิ้นจี่” ขั้นหนึ่ง ฮ่องเต้ยังมีรับสั่งเป็นนัยว่าจะ พระราชทานสมรสในภายหน้า ส่วนบุตรสาวคนรอง…เรื่องคู่หมั้น กับหลินอีหร่านกําาลังสั่นคลอน ชื่อเสียงฝ่ายชายตกต่ําา ชาวเมืองพากันเวทนา เจ้าเชอเหริน หากยกเลิกการหมั้นสําเร็จ วันหนึ่งองค์รัชทายาทย่อมต้องมาสู่
ยอ
ลูกสาวคนหนึ่งเป็นจวิ้นจู่ อีกคนเป็นว่าที่ไท่จื่อเฟย… อนาคตเช่นนี้จะ ไม่ให้หัวใจผู้เป็นมารดาพองโตได้อย่างไร ขณะนั้น สาวใช้เข้ามารายงาน
งาม
“ฮูหยิน คุณหนูใหญ่มาขอเข้าพบเจ้าค่ะ”
ฉินเชียงเหอเพิ่งนึกได้ วันนี้บุตรสาวคนโตกลับจากวัดว่านอัน
“เชิญนางไปยังห้องข้าง เราจะตามไป
ก่อนสาวใช้จะออกไป นางยังสั่งเพิ่ม
“ําาซับห้องครัว เตรียมสํารับให้ดี วันนี้คุณหนูใหญ่จะร่วมโต๊ะ
ไม่นานนัก จ้าวเข่อหรันก็ก้าวเข้าสู่ห้องรับรอง นางค้อมกายอย่างงด
“บุตรเพิ่งกลับจากวัดว่านอ้น มาคารวะท่านแม่ ขอให้ท่านแม่สุขสงบ ฉินเชียงเรือมองบุตรสาวอย่างพอใจ
“นั่งเถิด”
นํ้าเสียงอบอุ่น ทว่าความอบอุ่นนั้นบางเบาราวหมอกยามรุ่งสาง นาง เอ่ยถามถึงการพานักที่วัดว่า
