ชนะที่ชิงสุยกู่ แต่เมื่อฝ่ายตั่งเซี่ยงเพียงแค่ส่งทหารมาทำท่าจะโจมตีเมืองหลานโจว ฮ่องเต้เฉินจี๋ก็ขลาดเขลาเสียแล้ว
อีกทั้งยังถูกฝ่ายสันติภาพ ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในราชสำนักข่มขู่และชักจูง และยอมรับข้อเสนอของชาวตั่งเซี่ยงที่จะเพิ่มการ ‘ส่งของขวัญ’ ในปีนี้อีก?
เหตุใดจินเฟิงจึงเต็มใจต่อต้านชาวตงหมานเล่า?
เป็นเพราะฮ่องเต้หรือ? เพราะเหล่าขุนนางผู้ทรงอำนาจในราชสำนักหรือ?
แน่นอนว่าไม่ใช่
เขาทำเพื่อประชาชนแห่งต้าคังต่างหาก!
จินเฟิงเป็นห่วงอย่างยิ่ง ในขณะที่ทางเหนือกำลังทำศึกกับพวกตงหมานอยู่ ฮ่องเต้กลับตกลงที่จะ ‘ส่งของขวัญ’ ให้พวกตงหมาน เขากังวลว่าตนเองจะอดใจไม่ไหว ส่งคนไประเบิดหงเต๋อเตี้ยนเสียจริง ๆ
ดังนั้นเขาจำเป็นต้องพูดให้ชัดเจนไว้ก่อน
ไม่น้อยที่เหล่าขุนนางผู้มีอำนาจต่างมีสีหน้าไม่เป็นธรรมชาติ แต่ไม่มีผู้ใดกล้าโต้แย้งจินเฟิง
ศึกทางฝั่งเหนือเพิ่งสงบลง ข้าง ๆ ยังมีกลุ่มผู้คุ้มกันภัยยืนอยู่ หากจะพร่ำพูดในยามนี้ ด้วยวิธีการอันบ้าคลั่งของจินเฟิงเกรงว่าบัดนี้เขาคงกล้าชักดาบฟันคนแน่นอน
ความจริงแล้ว จินเฟิงก็เตรียมพร้อมที่จะเชือดไก่ให้ลิงดูจริง ๆ
น่าเสียดายที่เหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ต่างฉลาดยิ่งกว่าลิงเสียอีก
เหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ต่างเข้าใจความหมายของจินเฟิง เช่นเดียวกับเฉินจี๋ที่เข้าใจ จึงเอ่ยปากว่า “นับจากนี้ ผู้ใดกล้าพูดถึงเรื่องส่งของขวัญอีก ข้าจะสั่งประหารทันที!”
จินเฟิงไม่ได้ตอบคำ
