้น
“ทราบ!”
เฮยจื่อรีบปล่อยธนูหัวนกหวีดออกไปทันที
จางเหลียงรู้ดีว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาผ่อนคลาย เขาบังคับตัวเองให้สงบลง ขณะสังเกตการณ์สนามรบไปพร้อมกับสั่งการให้มือชูธงส่งคำสั่งทีละคำสั่ง
ในเวลานี้ จางเหลียงมีทหารม้าและทหารราบรวมกันเพียงราวพันคนเท่านั้น แต่เพื่อสร้างภาพลวงตาว่ามีคนมากกว่านั้น เขาถึงกับแบ่งผู้คุ้มกันภัยพันกว่าคนออกเป็นหลายสิบกอง กระจายไปทั่วค่ายใหญ่
วิธีนี้จะทำให้พวกตงหมานเข้าใจผิดว่ามีผู้คุ้มกันภัยมาเป็นจำนวนมาก
แต่การกระทำเช่นนี้ก็เต็มไปด้วยอันตราย
หากว่าผู้คนของตงหมานล่วงรู้เข้า พวกเขาก็จะสามารถล้อมพวกเราไว้และโจมตีทีละคนได้
ดังนั้นการกระทำของจางเหลียงในครั้งนี้จึงเป็นการเสี่ยงที่อันตรายยิ่งกว่ากลอุบายเมืองว่างเสียอีก
หากชนะการพนันครั้งนี้ พวกเขาจะได้รับชัยชนะในสงครามที่ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์
แต่หากแพ้การพนัน ชีวิตของพวกเขาก็จะสิ้นสุดลง
…
สนามรบทางเหนือ ต้าจ้วงไม่ได้ควบม้าอย่างบ้าคลั่ง แต่กลับจ้องมองทางทิศใต้อยู่ตลอด
เมื่อเห็นธนูหัวนกหวีดของเฮยจื่อ เขาก็สั่งให้ทหารม้าทั้งหลายโยนกิ่งไม้ทิ้งแล้วกลับไปทางใต้ทันที
ในยามนี้ผู้คุ้มกันภัยที่เดินทางมาด้วยเท้าก็มาถึงบริเวณใกล้ค่ายม้าศึกพอดีและกำลังพักผ่อนอยู่ริมทาง
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
ต้าจ้วงมองผ่านกล้องส่องทางไกลเห็นภายในค่ายใหญ่ตงหมานเต็มไปด้วยทหารที่คุกเข่าเต็มพื้น สีหน้าก็เต็มไปด้วยความสงสัย
ตามแผนการ เขาต้องสร้
