างกระแสให้จางเหลียงทางเหนือก่อน จากนั้นรอให้จางเหลียงดึงความสนใจของผู้คนตงหมานไปทางใต้ แล้วเขาจะนำทหารม้าชุดเกราะดำและทหารราบบุกโจมตีค่ายม้าศึก
แม้พวกเขาไม่สามารถยึดครองค่ายม้าศึกได้ ก็ต้องหาทุกวิถีทางปล่อยม้าศึกทั้งหมดในค่ายให้หนีไป
ยาที่โหวจื่อใส่ลงในแม่น้ำนั้นเป็นยาที่เว่ยอู๋หยาปรุงขึ้นเป็นพิเศษ หลังกินเข้าไปสองชั่วยามจะออกฤทธิ์ จากนั้นจะท้องเสียสามถึงสี่วัน
แม้ม้าศึกจะมีร่างกายใหญ่โต ทนต่อยาได้ดีกว่ามนุษย์ แต่พวกมันดื่มน้ำมาก อย่าหวังว่าจะหายดีภายในหนึ่งสองวัน
แม้จะเป็นม้าดี หากต้องท้องเสียทั้งวัน ก็อาจกลายเป็นม้าขาอ่อนได้
บัดนี้เหยียลวี่ซู่ถูกจับตัวไปแล้ว หากต้าจ้วงสามารถบุกทลายค่ายม้าศึกได้สำเร็จ ศึกครั้งนี้ก็จะชนะไปกว่าครึ่งแล้ว
เพราะกองทัพตงหมานที่ไร้แม่ทัพและไร้ม้าศึก ก็เปรียบเสมือนเสือที่ไร้เขี้ยวเท่านั้น
ต้าจ้วงรู้ดีว่าเหยียลวี่ซู่ได้วางกำลังทหารคุ้มกันรอบค่ายม้าศึกอย่างหนาแน่น ดังนั้นก่อนมาที่นี่ เขาจึงเตรียมพร้อมที่จะสู้จนตายอยู่แล้ว
แต่ใครจะรู้ว่าเมื่อข้าพาคนไปกวาดล้างทางเหนือเพียงครู่เดียว พอกลับมา ทหารตงหมานในค่ายม้าศึกก็ยอมวางอาวุธและยอมจำนนทั้งหมดเสียแล้ว…
แม้ต้าจ้วงจะงุนงงสับสนและไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาก็ไม่ลังเลมากนัก จึงออกคำสั่งให้ทหารราบผู้คุ้มกันภัยแบ่งออกเป็นสองกลุ่มทันที
กลุ่มหนึ่งมัดทหารยามที่ยอมจำนน อีกกลุ่มเริ่มเคลื่อนย้ายม้าศึก
บนกำแพงเมือง จิน
