ไปสืบข่าวแล้ว”
รองผู้บัญชาการพูดจบ กลัวว่าเหยียลวี่ซู่จะโกรธ จึงรีบชี้ไปทางตะวันตกและกล่าวว่า “ทางนั้นก็มีเช่นกัน”
“ได้ความแล้ว รีบมาแจ้งข้าโดยเร็ว!”
เหยียลวี่ซู่ส่งเสียงในลำคอเบา ๆ ก่อนจะเข้าไปในกระโจมอีกครั้ง
รองผู้บัญชาการส่งทหารม้าที่รวดเร็วปานพายุออกไป พวกเขาพบความผิดปกติรอบทุ่งกกจึงรีบกลับมารายงาน
“รายงานต้าหวัง พบข้าศึกอยู่ที่ทุ่งกกห่างออกไปสิบสองลี้!”
“ฮ่องเต้ต้าคังช่างบังอาจยิ่งนัก กล้าส่งทหารเข้ามาใกล้พวกเราถึงสิบสองลี้!”
เหยียลวี่ซู่หัวเราะเยาะเบา ๆ แล้วถามว่า “ศัตรูมีกำลังพลเท่าไร?”
“ภายนอกทุ่งกกมีหน่วยลาดตระเวนของศัตรู พวกข้าไม่กล้าเข้าใกล้ จึงไม่ทราบจำนวนที่แน่ชัด!”
สายลับตอบว่า “แต่บนถนนหลวงนอกทุ่งกกมีฝุ่นคลุ้งกระจาย และต้นกกในทุ่งก็กำลังสั่นไหวทั้งหมด คาดว่าน่าจะมีจำนวนไม่น้อย
หัวหน้าให้ข้ากลับมารายงานต้าหวัง และเขานำคนไปสืบต่อ”
“อย่างนั้นหรือ?” เหยียลวี่ซู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย “เจ้าเห็นธงสัญลักษณ์ของพวกมันหรือไม่? เป็นกองทัพใดของต้าคัง?”
“ฝ่ายตรงข้ามชูธงดำ เป็นครั้งแรกที่ข้าได้เห็น ทหารที่ลาดตระเวนอยู่นอกทุ่งกกก็สวมเกราะสีดำทั้งหมด”
“ธงดำ ชุดเกราะดำ? หรือว่าจะเป็นสำนักคุ้มภัยเจิ้นเหยวี่ยนแห่งจินชวน?”
เหยียลวี่ซู่ดึงแผ่นกระดาษออกมาจากโต๊ะแล้วชี้ไปที่ภาพบนนั้นพลางถามว่า “เป็นธงแบบนี้ใช่หรือไม่?”
“ใช่ ใช่ ใช่แล้ว! เป็นธงนั่นแหละ!” ผู้ใต้บังคับบัญชาพยักหน้าอย่างรวดเร็ว
“นี
