่คือสำนักคุ้มภัยเจิ้นเหยวี่ยนจริง ๆ ด้วย!”
เหยียลวี่ซู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ข้าว่าแล้วเชียว ว่าทำไมฮ่องเต้แห่งต้าคังถึงได้กล้าขึ้นมาทันใด ที่แท้ก็เพราะจินเฟิงมาแล้วนี่เอง”
“ต้าหวัง คนแซ่เฝิงเคยบอกไว้ว่าสำนักคุ้มภัยเจิ้นเหยวี่ยนของจินเฟิงนั้นไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่ง่ายเลยนะ!”
สีหน้าของรองผู้บัญชาการเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมา
“คนแซ่เฝิงแค่พูดเกินจริงเพื่อขู่ให้ตกใจเท่านั้น พวกเจ้าถึงกับหวาดกลัวจริง ๆ เชียวหรือ!”
เหยียลวี่ซู่แค่นเสียงเย็นชาว่า “จินเฟิงสามารถเอาชนะชาวตั่งเซี่ยงที่ชิงสุยกู่ได้ เหตุผลหลักคือได้เปรียบด้านพื้นที่ ส่วนที่สามารถเอาชนะตานจูที่ต้าหม่างพัวได้นั้นเป็นเพราะใช้กลอุบายทำลายค่ายม้าศึกของตานจู
พื้นที่แถบนี้เป็นที่ราบโล่งกว้าง ภายในค่ายใหญ่ของพวกเราก็ไม่มีเชลยศึก ต่อให้จินเฟิงมีกลอุบายนับหมื่น แล้วจะทำอะไรพวกเราได้?”
หลังจากที่ก่าต๋าปราบปรามเผ่าต่าง ๆ บนที่ราบสูงแล้ว ก็แสวงหาคนมีความสามารถอย่างกระหายมาโดยตลอด
กุนซือเฝิงใช้ความพยายามไม่น้อยจนสำเร็จในการเข้าไปอยู่ในสายตาของก่าต๋า จากนั้นก็อาศัยลิ้นที่คมกริบ ไม่นานก็ได้รับความไว้วางใจจากก่าต๋า
หลังจากศึกต้าหม่างพัว ก่าต๋าได้รู้ว่ากองทัพของตานจูพ่ายแพ้ยับเยิน ก็โกรธจัดถึงขีดสุดจึงตัดสินใจทันทีว่าจะนำทัพบุกไปทางตะวันออก เพื่อแก้แค้นให้ตานจูและสั่งสอนต้าคังให้สาสม
แต่กลับถูกกุนซือเฝิงทัดทานไว้ แนะนำให้เขาร่วมมือกับตั่งเซี่ยงและตงหมาน
