างไร ในขณะเดียวกันฉินเจิ้นนำขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊มาแล้ว
“ถวายบังคมฝ่าบาท ขอทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นปี หมื่นหมื่นปี!”
เหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊คุกเข่าบนกำแพงเมือง เปล่งเสียงพร้อมเพรียงกัน
ในช่วงหลายปีมานี้ ราชวงศ์ต้าคังมีอำนาจอ่อนแอลงเรื่อย ๆ ฮ่องเต้เฉินจี๋ก็เป็นผู้อ่อนแอ ดังนั้นขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่ลอบติดต่อกับตงหมานและชาวตั่งเซี่ยงจึงมีไม่น้อย
พวกเขาล้วนคิดจะสร้างสัมพันธ์อันดีกับตงหมานและชาวตั่งเซี่ยง หากวันหนึ่งในอนาคต ชาวตงหมานหรือชาวตั่งเซี่ยงยึดครองจงหยวนได้ พวกเขาก็ยังคงสามารถรับราชการต่อไปและสืบทอดชีวิตหรูหราของตระกูลได้
ครั้งนี้พวกตงหมานบุกล่วงล้ำดินแดนจงหยวน ขุนนางชั้นผู้ใหญ่หลายคนล่วงรู้ข่าวนี้ก่อนหน้าฮ่องเต้เสียอีก
แต่พวกเขากลับมิได้แจ้งข่าวนี้แก่ฮ่องเต้ กลับวางแผนกันว่าหากพวกตงหมานยกทัพมา พวกเขาจะพร้อมใจกันกดดันฮ่องเต้บังคับให้ฮ่องเต้ทรงสั่งการกำจัดองค์หญิงเก้าเสีย
ทว่าพวกตงหมานยังมิทันได้รุกราน องค์หญิงเก้ากลับเปิดโปงเสียก่อน
เหล่าขุนนางใหญ่ ๆ จึงเพิ่งรู้ว่า ที่แท้แล้วองค์หญิงเก้าได้เสด็จกลับมายังเมืองหลวงแล้วและถูกฮ่องเต้ทรงซ่อนพระองค์เอาไว้
เพื่อแสวงโชคลาภในดินแดนซื่อชวน เหล่าตระกูลใหญ่ต่างทุ่มเทเงินทองจำนวนมหาศาล บุตรหลานที่ถูกส่งไปล้วนเป็นกำลังสำคัญที่ตระกูลหมายมั่นปั้นมือ หรือมิเช่นนั้นก็เป็นทายาทสืบสกุลโดยตรง
แต่คนเหล่านั้นล้วนถูกองค์หญิงเก้าสังหารสิ้น อีกท