ข้าไป
จนกระทั่งรัชทายาทนำกำลังบุกเข้าพระราชวัง แผนการบีบบังคับจากทางราชสำนักก็ยังดำเนินไปอย่างราบรื่น
แต่ใครจะรู้ว่าในขณะที่รัชทายาทกำลังจะบุกเข้ายึดหงเต๋อเตี้ยนนั้น จินเฟิงได้นำสำนักคุ้มภัยเจิ้นเหยวี่ยนบุกเข้ามาช่วยเหลือ จนประสบความสำเร็จในการช่วยชีวิตฮ่องเต้
ทหารรักษาพระองค์ก็ถูกฉินเจิ้นกลับมาควบคุมอีกครั้ง
หลังจากนั้นก็เป็นการชำระบัญชีอย่างไร้ความปรานี
เมื่อวานมีแปดคนในหมู่พวกเขาถูกทหารรักษาพระองค์พาตัวไปแล้ว
น้องชายคนรองของฉินเจิ้นถูกองค์รัชทายาทแขวนคอจนตายที่หน้าประตูตำหนักบูรพา ส่วนบิดาแม้ไม่ถึงแก่ชีวิต แต่ก็ยังคงหมดสติไม่ฟื้น คงพอจะเดาได้ว่าฉินเจิ้นจะมีท่าทีเช่นไรต่อพรรคพวกขององค์รัชทายาท
บรรดาขุนนางผู้สูงส่งเหล่านั้น ปกติแค่ปกเสื้อมีรอยยับก็ทนไม่ได้ แต่เมื่อถูกทหารรักษาพระองค์ลากตัวออกมาจากซูมี่เยวี่ยนก็แทบจะถูกเตะออกมาเลยทีเดียว
หากเดินช้าลงแม้เพียงนิด ก็จะถูกทุบตีอย่างไม่ปรานี
เรื่องนี้เองที่ทำให้เหล่าขุนนางที่เหลือต่างก็ตระหนักได้ว่าครั้งนี้ฮ่องเต้เอาจริงเสียแล้ว
พวกที่เคยคิดจะหาเรื่ององค์หญิงเก้า รวมถึงเหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่มีความสนิทสนมกับขุนนางที่ถูกนำตัวไปก่อนหน้านี้ ต่างก็หมดสิ้นความคิดที่จะหาเรื่ององค์หญิงเก้าอีกต่อไป คิดเพียงหวังว่าตนจะไม่โดนพาลไปด้วยเท่านั้น
เมื่อเหล่าขุนนางมาพร้อมหน้ากันแล้ว เฉินจี๋ก็ไม่อาจเอ้อระเหยลอยชาย พูดคุยเรื่องของบุตรธิดากับ องค์หญิงเก
