“แค่ก แค่ก!” ฉินเจิ้นไอเบา ๆ ก่อนจะกล่าวด้วยสีหน้ารู้สึกผิด “ก่อนหน้านี้องค์หญิงใช้ธนูหัวนกหวีดเผยตำแหน่งออกมา ข้าจึงเก็บธนูหัวนกหวีดของพระองค์ไว้ทั้งหมดแล้ว…”
“เจ้าเก่งดีนี่!”
จินเฟิงโกรธจนอยากจะด่าคน
เขาข่มความร้อนใจในใจลง จินเฟิงหันไปตะโกนว่า “ต้าหลิว เหล่าอิงมาแล้วหรือไม่?”
“มาแล้ว!”
ต้าหลิวพาเหล่าอิงวิ่งตรงมา
“เหล่าอิง เตรียมเร่อชี่ฉิว พวกเราจะเข้าเมือง!” จินเฟิงกล่าวอย่างรวดเร็ว “ต้าหลิวเจ้าจัดกำลังคนมา 2 หมวด นำระเบิดมือไปคนละลูก เผื่อเกิดเหตุไม่คาดฝัน!”
“ทราบ!”
ต้าหลิวกับเหล่าอิงหันหลังวิ่งไปทันที
“ท่านอาจารย์ ท่านมีวิธีเข้าเมืองหรือ?” ฉินเจิ้นเอ่ยถามด้วยความสงสัย “เร่อชี่ฉิวคืออะไรหรือ?”
จินเฟิงเหลือบมองเขาแวบหนึ่งแต่ไม่ตอบคำ
ขณะนั้นเอง ฉินเจิ้นก็รู้สึกตัวว่าเสียมารยาท แต่ก็ยังคงถามต่อว่า “ท่านพาข้าไปด้วยได้หรือไม่? หากข้ากลับไป ข้าย่อมสามารถให้บิดาของข้าสั่งกองทัพอวี้หลินให้มาช่วยเหลือพวกท่านได้ และข้าเองก็สามารถสั่งกองกำลังส่วนตัวให้สืบหาความจริงที่เกิดขึ้นได้”
