ประการต่อมารากฐานของเขาในเมืองหลวงยังตื้นเขินนัก ในขณะที่เมืองหลวงนั้นคือศูนย์กลางอำนาจแห่งแคว้นต้าคัง น้ำลึกเกินไป และเขาก็ไม่ใช่เป็ดที่ร้องเสียงดัง ไม่ใช่ผู้ที่มีอำนาจที่จะสามารถควบคุมได้ทุกอย่าง
ดังนั้นจินเฟิงจึงตั้งใจจะมาเมืองหลวงเพื่อแอบพบองค์หญิงเก้าจากไป
ไม่ได้คิดจะอยู่เนิ่นนาน ไม่คิดจะเข้าเฝ้าฮ่องเต้
ใครเล่าจะรู้ว่าฝ่าบาทกลับส่งคนมาพบเขาเสียก่อน
แม้แต่จะหลบเลี่ยงก็ทำไม่ได้
แค่ก แค่ก!
ฉินเจิ้นเห็นจินเฟิงฟังคำพูดของตนจนจบ แล้วกลับยืนนิ่งมองตรงข้ามตาเหม่อ จนอดไม่ได้ที่จะไอเบา ๆ เพื่อเตือนสติ
“ท่านอาจารย์จินต้องรับราชโองการแล้ว”
ลั่วหลานยืนอยู่ข้างหลังจินเฟิงเตือนเบา ๆ
“อ้อ อื้ม!”
จินเฟิงเพิ่งรู้สึกตัวจึงรีบประสานมือคารวะฉินเจิ้น แล้วเอื้อมมือไปหยิบตราในมือฉินเจิ้น
“บังอาจ! เจ้ากล้าแย่งชิงป้ายทองคำพระราชทานงั้นหรือ!”
ผู้ใต้บังคับบัญชาสองคนที่อยู่ด้านหลังฉินเจิ้นชักดาบออกมาทันที
เป่ยเชียนสวินออกแรงดึงจินเฟิงหลบไปอยู่ด้านหลัง
ต้าหลิวกับผู้คุ้มภัยคนอื่นเข้ามาสมทบพร้อมหยิบหน้าไม้ออกมาแล้วเล็งไปที่ฉินเจิ้นและพวก
