แต่เขาเพิ่งจะถึงกำแพงก็ถูกจูเอ๋อร์ขวางไว้เสียก่อน
“หลีกไป! มิเช่นนั้นอย่าหาว่าข้าไร้ความปรานี!” เลี่ยวอิ้นตะโกน
เขาถูกเมินเฉยครั้งแล้วครั้งเล่า บัดนี้เขาแทบจะควบคุมอารมณ์ไม่อยู่แล้ว
จูเอ๋อร์ไม่ตอบ เพียงแต่ตั้งท่าป้องกันในทันที!
“องค์หญิงทรงบีบคั้นกระหม่อมเองนะพ่ะย่ะค่ะ!”
เลี่ยวอิ้นเหลียวมองกลับไปยังองค์หญิงเก้า ก่อนจะขยับข้อมือเล็กน้อยแล้วพุ่งเข้าหาจูเอ๋อร์!
จูเอ๋อร์เคยประลองกับเลี่ยวอิ้นมาก่อน นางรู้ดีว่าฝ่ายตรงข้ามมีฝีมือฉกาจฉกรรจ์ ดังนั้นนางจึงงัดเอาความสามารถทั้งหมดที่มีออกมาใช้ตั้งแต่แรก
เดิมทีนางคิดว่าแม้ตนจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเลี่ยวอิ้น แต่การขัดขวางเขาไว้ชั่วครู่เพื่อถ่วงเวลาให้ชิ่นเอ๋อร์หลบหนีคงไม่เป็นปัญหา
ทว่าเมื่อได้ต่อสู้กันจริง ๆ นางจึงได้รู้ว่าตนประมาทเลี่ยวอิ้นเสียแล้ว
ในการประลองก่อนหน้านี้ เลี่ยวอิ้นยังคงเกรงใจฐานะของจูเอ๋อร์และชิ่นเอ๋อร์ จึงมิได้ใช้ออกด้วยกำลังทั้งหมด!
แต่ตอนนี้เลี่ยวอิ้นร้อนใจขึ้นมาแล้ว จึงออกแรงเต็มที่ตั้งแต่แรก
จูเอ๋อร์ไม่ทันได้ออกกระบวนท่าสามกระบวนแรก ก็โดนเลี่ยวอิ้นเตะเข้าที่ท้องจนกระเด็นออกไปชนเข้ากับกำแพง
