แม้ว่าตำแหน่งหน้าที่ของทั้งสี่พ่อลูกนั้นจะไม่ได้สูงส่งอะไรมากมายนัก แต่ทุกตำแหน่งล้วนแล้วแต่เป็นตำแหน่งสำคัญทั้งสิ้น
บิดาอย่างฉินเผิงและฉินเจิ้นนั้นคอยคุ้มกันองค์ฮ่องเต้ ส่วนฉินจงคอยคุ้มกันองค์รัชทายาท ในขณะที่ฉินหมิงคอยคุ้มกันองค์หญิงเก้า ผู้ที่ฮ่องเต้ทรงรักและเอ็นดูมากที่สุด
กล่าวได้ว่า ชีวิตของสมาชิกสำคัญในราชวงศ์ล้วนอยู่ในกำมือของตระกูลฉิน
“องค์หญิงก็ทรงทราบดี บัดนี้ในเมืองหลวงมีผู้ไม่หวังดีต่อพระองค์มากมายนัก ฝ่าบาทก็เพียงแต่ทำเพื่อตัวพระองค์เอง”
ฉินเจิ้นเตะฉินหมิงอีกสองครั้ง แล้วลุกขึ้นมององค์หญิงเก้าพลางเอ่ยว่า “เช่นนี้แล้วจะให้กระหม่อมทำเช่นไรได้?”
องค์หญิงเก้าไม่ได้อธิบาย เพียงแต่ถามตรงไปตรงมาว่า “ฉินเจิ้น กองทัพตงหมานบุกถึงจ่านโจวแล้วหรือ?”
ฉินเจิ้นหันไปมองเลี่ยวอิ้นแล้วพยักหน้าแทนคำตอบ
“เช่นนั้น ข้าถามเจ้า ท่านอาจารย์จินแห่งจินชวน เป็นบุคคลที่เหมาะสมที่สุดในการต่อกรกับชาวตงหมานมิใช่หรือ?” องค์หญิงเก้าตรัสถามอีกครั้ง
แม้จินเฟิงจะยังไม่เคยมาเยือนเมืองหลวงมาก่อน แต่เรื่องราวการศึกของเขาก็เลื่องลือไปทั่วเมืองหลวง จากคำบอกเล่าของนักเล่าเรื่อง
