“ไปวันนี้ไม่ได้หรือ…”
จินเฟิงใคร่ครวญสักครู่ แล้วหยิบแผนที่อีกแผ่นขึ้นมา
พบว่าตำบลเหมาหลิ่งและตำบลชีหลางนั้นอยู่ไม่ไกลจากถนนหลวงที่เขากลับจินชวนจึงกล่าวว่า “เช่นนั้นรุ่งเช้าพรุ่งนี้พวกเราค่อยไปก็แล้วกัน พอไปดูสองที่นี้แล้ว ข้าจะกลับจินชวนเลย”
“ได้” เว่ยต้าถงเอ่ยถาม “ตอนนี้ยังพอมีเวลา ท่านอาจารย์อยากขึ้นไปดูภูเขาอวี้เหล่ยก่อนหรือไม่?”
“ดี ไปดูกันเถิด” จินเฟิงพยักหน้ารับคำ
เดิมทีตั้งใจว่าจะอยู่ที่ตูเจียงเยี่ยนต่ออีกสักพัก รอจนระเบิดภูเขาอวี้เหล่ยแล้วค่อยกลับไป ผลกลับกลายเป็นเรื่องเช่นนี้เสียได้ จินเฟิงจึงต้องเร่งเดินทาง
ทั้งสองนำคนขึ้นไปบนยอดภูเขาอวี้เหล่ยและจินเฟิงยกกล้องส่องทางไกลขึ้นส่อง
ในชีวิตที่แล้ว หลี่ปิงและบุตรชายได้ร่วมกันสร้างตูเจียงเยี่ยน นับแต่เริ่มก่อตั้งโครงการพวกเขาก็ออกเยี่ยมเยียนประชาชน จนกระทั่งงานก่อสร้างหลักเสร็จสิ้นและต้องใช้เวลาเนิ่นนานถึง 8 ปี
ยิ่งไปกว่านั้น แม้โครงการหลักจะเสร็จสิ้นลงแล้ว ก็ยังคงต้องมีการปรับปรุงอยู่
ยกตัวอย่างเช่น สถานที่แห่งนี้ควรจะขุดร่องน้ำเพิ่มอีกสักสาย หรือร่องน้ำสายนี้จำเป็นต้องขยายให้กว้างและลึกขึ้นเป็นต้น
