การเดินทางกลับจากซื่อชวนในครั้งนี้ มีประชาชนผู้ประสบภัยติดตามพวกเขากลับมามากมาย
เมื่อคนเหล่านี้มาถึงจินชวน ก็ได้เข้าเติมเต็มช่องว่างแรงงานที่ขาดแคลนของโรงงานต่าง ๆ ได้อย่างมาก
“เจี้ยนเหมินกวานเป็นอย่างไรบ้าง? แม่ทัพยังไม่ยอมให้ความร่วมมือในการส่งมอบอีกหรือ?” จินเฟิงเอ่ยถามพลางขมวดคิ้ว “หรือต้องให้ข้าไปดูด้วยตัวเอง?”
“ไม่ต้องแล้ว ตอนนี้เข้ายึดครองเจี้ยนเหมินกวานได้แล้ว” จางเหลียงส่ายหน้า
“พวกเจ้ายึดมาได้อย่างไร?” จินเฟิงเอ่ยถาม
“ข้ารู้เรื่องนี้!”
จางเหลียงยังไม่ได้พูด หลิวเถี่ยก็รีบยืนขึ้นก่อนหนึ่งก้าว และเล่าถึงการที่จางเหลียงเข้าครอบครองเจี้ยนเหมินกวานด้วยความสดใสและประทับใจ
ผู้รักษาด่านเจี้ยนเหมินกวานเดิมเป็นคนของครอบครัวขุนนางในเมืองหลวง การที่เขาทำให้หลิวเถี่ยลำบากก่อนหน้านั้นก็เพียงเพื่อจะต้องการรับผลประโยชน์บางอย่าง
ต่อมาองค์หญิงเก้าได้จัดการสังหารขุนนางจำนวนมาก ซึ่งในนั้นก็มีคนในครอบครัวของผู้รักษาด่านนั้น
ดังนั้นผู้รักษาด่านจึงได้รับคำสั่งจากเมืองหลวงว่าไม่ว่าอย่างไรก็ห้ามปล่อยเจี้ยนเหมินกวานแก่กองทัพเจิ้นเหยวี่ยนอย่างเด็ดขาด
