ข้าวสารที่ได้จากการประมูล ไม่จำเป็นต้องส่งไปยังที่อื่น จงนำไปให้ โรงแลกเงินในพื้นที่นั้นโดยตรง
อ้อ อย่าลืมให้เสียวเป่ยกำชับหอการค้าแต่ละแห่งให้ควบคุมปริมาณการส่งสินค้า อย่าให้ราคาของสุ่ยอวี้ตกต่ำเกินไป
“เข้าใจแล้ว!” จงหลิงเอ่อร์รีบใช้สมุดเล่มเล็กจดคำสั่งจากจินเฟิงลงไปทันที
ตามแผนของจินเฟิงและองค์หญิงเก้า พวกเขาจะต้องไปทั่วทุกเมืองในชวนสู่เพื่อกดดันจวิ้นโส่วแต่ละคนให้หาเสบียงมาให้ได้
ตอนนี้เรื่องราวดำเนินไปอย่างราบรื่น จินเฟิงและองค์หญิงเก้าจึงไม่จำเป็นต้องไปที่แต่ละพื้นที่ด้วยตนเองอีกต่อไป
ในขณะนี้เป็นช่วงกลางเดือนสิบสอง เหลือเวลาอีกเพียงครึ่งเดือนก่อนจะถึงวันปีใหม่ หลังจากออกจากเม่าโจว จินเฟิงก็ได้นำขบวนม้ากลับสู่จินชวน
ในช่วงบ่ายวันแรกของการเดินทางกลับ จินเฟิงได้ผ่านตัวอำเภอแห่งหนึ่งและได้รับจดหมายตอบกลับจากเสี่ยวอวี้ กล่าวว่าสุ่ยอวี้ถูกส่งไปยังหลายเมืองรอบ ๆ กวางเหยวียนเรียบร้อยแล้ว คหบดีต่างก็แสดงความสนใจอย่างมาก การประมูลดำเนินไปอย่างราบรื่นมาก
และยุ้งฉางของแต่ละที่ก็ได้รับการเติมเสบียงอีกครั้ง
จนกระทั่งถึงตอนนี้ จินเฟิงและองค์หญิงเก้าถึงได้รู้สึกโล่งใจอย่างแท้จริง
