และนายอำเภอแต่ละพื้นที่ก็คือผู้ที่สามารถปราบปรามพวกเจ้าของที่ดินและเศรษฐีท้องถิ่นได้ดีที่สุด ปล่อยให้นายอำเภอจัดการกับเจ้าของที่ดินนั้น จึงเป็นวิธีที่เหมาะสมอย่างยิ่ง
ส่วนนายอำเภอแต่ละพื้นที่จะจัดการกับเจ้าของที่ดินอย่างไร จินเฟิงไม่ต้องไปยุ่งเกี่ยว
ทรัพย์สินพวกนี้ เขาไม่ได้รู้สึกสนใจเลยสักนิด
บรรดาตระกูลสูงศักดิ์จะหยุดเพื่อรักษาหน้าตาตนเองบ้าง แต่พวกเจ้าของที่ดินทำทุกวิถีทางเพื่อจะครอบครองที่ดินของราษฎร แม้แต่กลโกงที่ต่ำช้าที่สุด
เมื่อถึงปีแห่งภัยพิบัติ ราษฎรร่ำไห้อย่างทุกข์ทรมาน แต่เจ้าของที่ดินหลายคนกลับยินดีจนสุดขีด
เพราะเมื่อถึงปีแห่งภัยพิบัติ ราษฎรไม่มีผลผลิตจึงต้องมาขอยืมข้าวจากพวกเขา แล้วพวกเขาก็สามารถยึดที่ดินของราษฎรได้ตามต้องการ
ราษฎรที่ไม่มีที่ดินก็จำต้องขายลูกชายลูกสาว หรือไม่ก็ขายตัวเองให้กับเจ้าของที่ดินเพื่อเป็นทาส ทำงานให้เจ้าของที่ดินโดยไม่รับค่าจ้างไปตลอดชีวิต
เมื่อจับตัวเจ้าของที่ดินและผู้มีอำนาจในเขตต้าคังทั้งหมดแล้วเรียงตามลำดับไปตัดหัวเสีย อาจมีบางคนที่ถูกใส่ร้าย แต่หากเรียงตามลำดับมาแล้วฆ่าทุกสองคน ความจริงคงมีหลายคนที่หนีรอดไปได้
