บทที่ 681 ข้าจะเรียกชิ่นเอ๋อร์เข้ามา!
“อู่หยาง เจ้ามีเรื่องปิดบังข้าหรือไม่?”
จินเฟิงจ้องมององค์หญิงเก้าพร้อมเอ่ยถาม
ไม่ว่าจะรูปร่างหรือสัดส่วนขององค์หญิงเก้า ล้วนแล้วแต่เป็นเลิศ ทั้งยังสง่างาม
ยิ่งมีฐานะเป็นถึงองค์หญิง ยิ่งมิต้องเอ่ยว่าจินเฟิงนั้นอยากครอบครองนางเพียงใด
บัดนี้นางมาหาถึงที่ เหตุใดจินเฟิงจึงไม่ยินดีเล่า
แม้จะเอ่ยเช่นนั้น แต่ในใจเขากลับรู้สึกกังขา
“หากท่านอาจารย์ไม่ยินยอม ก็แล้วไปเถิด!”
องค์หญิงเก้าทรงปล่อยมือจากจินเฟิง แล้วหันหลังกลับโดยพลัน
เดิมทีนางคิดว่าจินเฟิงจะต้องรั้งนางไว้เป็นแน่ แต่ทว่าเขายังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่ขยับเขยื้อน
องค์หญิงเก้าจึงโกรธขึ้นมาจริง ๆ แล้ว
นางรู้ดีอยู่แล้วว่าจินเฟิงนั้นช่างเป็นคนขลาดเขลาเรื่องความรัก ยามอยู่ต่อหน้า นางจึงมักเป็นฝ่ายเริ่มต้นก่อนเสมอ
แต่นางก็เป็นถึงองค์หญิงผู้สูงศักดิ์ มีศักดิ์ศรี ย่อมไม่อาจเสียหน้าไปได้มากกว่านี้
นางแสดงออกชัดเจนถึงเพียงนี้ แต่จินเฟิงกลับยังคงนิ่งเฉยราวกับท่อนไม้ ไร้ซึ่งความรู้สึก
เรื่องเช่นนี้ทำให้องค์หญิงเก้ารู้สึกน้อยใจ ยิ่งคิดยิ่งโกรธเคือง
แต่วินาทีที่นางกำลังจะเอื้อมมือเปิดประตู จินเฟิงก็สวมกอดนางจากด้านหลัง
