จินเฟิงไม่ได้ปฏิเสธ เพียงพยักหน้าเล็กน้อยแล้วถามว่า “วันนี้นำเรื่องอะไรมาแสดง?”
“เป็นบทใหม่ที่นายน้อยเฉินเขียนขึ้นมาเพื่อตูเจียงเยี่ยนโดยเฉพาะ เรียกว่า ‘เหตุการณ์ที่ตูเจียง’”
ชิงเยวียนให้ผู้ช่วยหยิบต้นฉบับมากองหนึ่งและมอบให้กับจินเฟิง
จินเฟิงไม่ได้ดูเนื้อเรื่อง แค่ดูโครงเรื่องคร่าว ๆ
เรื่องราวนี้เป็นไปตามที่เขาคาดไว้ โดยมีฉากหลังเป็นการสร้างตูเจียงเยี่ยน เล่าถึงความยากลำบากและการเสียสละอันยิ่งใหญ่ที่เขา องค์หญิงเก้าและชิ่งซินเหยาได้พยายามผลักดันการก่อสร้างตูเจียงเยี่ยน
ในเรื่อง จินเฟิงขายทรัพย์สมบัติทั้งหมดเพื่อสร้างตูเจียงเยี่ยน เขา กวานเสี่ยวโหรว ถังเสียวเป่ยถึงขั้นไม่ยอมซื้อเสื้อผ้าสำหรับฤดูหนาว สวมเสื้อผ้าขาด ๆ แม้แต่เนื้อก็ไม่ยอมกิน
องค์หญิงเก้าก็ขายหยกและเครื่องประดับที่ฮ่องเต้พระราชทานให้ นำเงินไปให้จินเฟิงเพื่อซื้อข้าวแจกจ่ายบรรเทาภัยทุกข์
ส่วนบทของชิ่งซินเหยาไม่ค่อยมี อาจเป็นเพราะเฉินเหวินเหยวียนไม่ค่อยสนิทกับเขา
“นายน้อยเฉิน บทละครของเจ้านี่มันช่างเหลือเชื่อจริง ๆ” จินเฟิงอ่านไปก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ
ในที่สุดเขาก็รู้ว่าทำไมชาวบ้านถึงได้คำนับเขากับองค์หญิงเก้า
