เมื่อพูดถึงเรื่องสำคัญ เว่ยต้าถงก็หยุดหัวเราะคิกคัก แล้วชี้นิ้วไปที่ตำแหน่งหนึ่งบนภูเขาอวี้เหล่ย “เชิญองค์หญิงทอดพระเนตรตรงนั้นพ่ะย่ะค่ะ!”
“ท่านอาจารย์จะขุดภูเขาเพื่อผันน้ำมิใช่หรือเหตุใดตรงนั้นถึงไม่มีคนทำงานเลยล่ะ?” องค์หญิงเก้าถาม
“ร่องน้ำทางทิศตะวันออกยังซ่อมแซมไม่เสร็จพ่ะย่ะค่ะ ถ้าตอนนี้ขุดภูเขา น้ำก็จะไม่มีที่ระบาย ท่านอาจารย์บอกว่ารอให้ขุดร่องน้ำเสร็จก่อน แล้วค่อยเริ่มเจาะภูเขา” เว่ยต้าถงอธิบาย
“การขุดภูเขาคงต้องใช้เวลานานมาก ไม่สามารถเริ่มงานพร้อมกันได้หรือ?” องค์หญิงเก้าถาม “ถ้าต้องรอขุดร่องน้ำเสร็จก่อนแล้วค่อยเริ่มเจาะภูเขาจะทันก่อนฤดูร้อนปีหน้าหรือไม่?”
ฤดูร้อนอากาศร้อน มักเกิดฝนตกหนักและน้ำท่วม เกือบทุกปีภัยน้ำท่วมจะกระจุกตัวอยู่ในฤดูร้อน
องค์หญิงเก้ากังวลว่าจะไม่ทันฤดูฝนและร้อนปีหน้า แล้วชวนสู่จะประสบภัยพิบัติอีกครั้ง
“เดิมทีกระหม่อมก็คิดเช่นเดียวกับองค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ แต่ท่านอาจารย์บอกว่าเขามีวิธีเจาะภูเขา จึงให้กระหม่อมรวบรวมผู้คนมาซ่อมแซมร่องน้ำก่อน” เว่ยต้าถงกล่าว
“ท่านอาจารย์จะใช้วิธีใดเจาะภูเขาหรือ?” องค์หญิงเก้าหันไปมองจินเฟิง
