องค์หญิงเก้าเห็นจินเฟิงเป็นเช่นนี้ ในที่สุดก็เบาใจ
เรื่องที่ควรพูดก็พูดไปหมดแล้ว มีดทหารก็แจกจ่ายลงไปแล้ว จินเฟิงจึงสั่งให้ทุกคนสลายตัวและต่างคนต่างกลับไปพักผ่อน
เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น ขบวนก็ออกเดินทางจากประตูเมืองทิศใต้ เริ่มต้นการเดินทางไกล
“หวังว่าพวกเขาจะนำเมล็ดพันธุ์ที่ท่านอาจารย์กล่าวถึงกลับมาได้ดังหวัง”
องค์หญิงเก้ายืนอยู่บนกำแพงเมือง ก้มมองดูขบวนที่ทอดยาวออกไปหลายร้อยเมตรและพูดด้วยน้ำเสียงเบา
“คนมากมายขนาดนี้ ต้องสำเร็จแน่!”
จินเฟิงก็เต็มไปด้วยความคาดหวังเช่นกัน
ด้วยการเข้าร่วมขององค์หญิงเก้าและชิ่งซินเหยา ทำให้จำนวนคนที่เข้าร่วมในครั้งนี้มากกว่าที่เขาวางแผนไว้หลายเท่า
โดยเฉพาะอย่างยิ่งชิ่งซินเหยาได้ส่งคนมาหลายร้อยคน
ในแผนของจินเฟิง เหล่าผู้คุ้มกันจะแยกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งไปยังต้าจ้าว อีกกลุ่มไปยังไปยังเทียนจู๋ อีกสายหนึ่งไปยังเจียวจื่อ
แต่ตอนนี้มีคนเพิ่มขึ้นหลายเท่า เขาจึงแบ่งคนออกเป็นสิบสาย
ห้ากลุ่มไปเทียนจู๋ ห้ากลุ่มไปเจียวจื่อ
แต่ละกลุ่มจะออกเดินทางในเวลาที่ต่างกัน หรือเลือกเส้นทางที่แตกต่างกัน
วิธีนี้จะเพิ่มโอกาสในการประสบความสำเร็จอย่างมาก
