คนและม้าถูกแบ่งออกเป็นสิบสาย เพียงแค่สายเดียวประสบความสำเร็จ ก็นับว่าประสบความสำเร็จแล้ว!
“ท่านอาจารย์ ต่อไปจะไปที่ใด กลับจวนหรือไม่?”
องค์หญิงเก้ามองดูขบวนที่ลับหายไปในป่าข้างหน้าและหันกลับมาถาม
“ในเมื่อขบวนออกเดินทางแล้ว ช่วงนี้ซื่อชวนไม่น่าจะมีเรื่องอะไร ข้าอยากไปดูตูเจียงเยี่ยน” จินเฟิงตอบ
ตูเจียงเยี่ยนเริ่มก่อสร้างมาได้ระยะหนึ่งแล้ว แม้ว่าจินเฟิงจะวางแผนการก่อสร้างอย่างละเอียดแล้ว แต่เขาก็ยังอยากไปดูด้วยตัวเอง
เพราะโครงการนี้สำคัญเกินไป สามารถสร้างประโยชน์สุขให้กับผู้คนกว่าครึ่งหนึ่งของชวนสู่ได้เป็นพัน ๆ ปี
หากเกิดข้อผิดพลาดผลที่ตามมาก็ร้ายแรง
ไม่ใช่ว่าจินเฟิงไม่ไว้ใจเว่ยต้าถง แต่คำเตือนขององค์หญิงเก้าเมื่อวานทำให้เขาตระหนักว่าแต่ละคนมีความแตกต่างกันในเรื่องความรู้ความเข้าใจ
ใครจะรู้ว่าเว่ยต้าถงจะเข้าใจในสิ่งที่เขาหมายถึงอย่างถ่องแท้หรือไม่
หากรอจนการก่อสร้างเสร็จสิ้นแล้วเขาเพิ่งมาพบว่ามีปัญหา ไม่ยุ่งยากแย่หรือ?
ยิ่งไปกว่านั้น จินเฟิงสัญญากับกวานเสี่ยวโหรวว่าจะกลับไปฉลองปีใหม่ด้วย ตอนนี้ก็เข้าสู่กลางเดือนสิบสองแล้ว หลังจากตรวจสอบตูเจียงเยี่ยนเสร็จ เขาก็คิดที่จะกลับไป
