“องค์หญิง นักโทษในคุกใต้ดินถูกประหารชีวิตหมดแล้ว ข้าน้อยได้ตรวจสอบแล้วว่าไม่มีใครหายไปแม้แต่คนเดียว”
ชิ่นเอ๋อร์เห็นว่าเว่ยต้าถงและจินเฟิงคุยกันเสร็จแล้ว จึงก้าวไปข้างหน้าเพื่อรายงาน
เว่ยต้าถงได้ยินดังนั้น กล้องส่องทางไกลในมือเกือบจะหล่นลงไป
ลานประหารของเมืองซื่อชวนอยู่ทางใต้ของเมือง เขาเข้ามาทางประตูทางตะวันตก ไม่ได้ผ่านตลาดสดจึงไม่รู้เรื่องนี้
แต่เขากลับฟังออกว่าชิ่นเอ๋อร์กำลังพูดอะไร
ก่อนหน้านี้ เว่ยต้าถงมีความคิดเหมือนกับชิ่งซินเหยา คิดว่าหลังจากที่องค์หญิงเก้าบีบถามเรื่องอาหารจากมือของผู้มีอำนาจได้แล้ว ต้องปล่อยตัวชายอ้วนสวีและคนอื่น ๆ แน่นอน
ไม่คิดว่านางจะฆ่าคนพวกนั้นไปเสียหมด ไม่ได้ปล่อยใครเลยสักคน!
“ต่อไปนี้ ชวนสู่คงคึกคักแน่ ๆ…”
เว่ยต้าถงลอบถอนหายใจ
การตัดหัวตัวแทนผู้มีอำนาจมากขนาดนี้ในครั้งเดียว ผู้มีอำนาจเหล่านั้นต้องแก้แค้นแน่นอน
ไม่เพียงแต่แก้แค้นองค์หญิงเก้าและจินเฟิงเท่านั้น แต่ยังจะแก้แค้นชิ่งซินเหยา แก้แค้นซื่อชวนและแม้กระทั่งแก้แค้นชวนสู่ทั้งหมด
