จินเฟิงหยิบแผนที่ใหม่มาจากชั้นวางในห้องทำงาน “ที่ที่ทำเครื่องหมายสีแดงพวกนี้ ต้องสร้างทั้งหมด!”
“สิ่งนี้…นี่…”
เว่ยต้าถงตกใจจนพูดไม่ออกเลย
หลังจากผ่านไปครึ่งวัน เขาก็จ้องมองแผนที่อยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดอย่างไม่อยากเชื่อว่า “ท่านอาจารย์ จะสร้างร่องน้ำพร้อมกันมากขนาดนี้ กลัวว่าจะต้องให้คนเกือบทั้งชวนสู่ลงมือทำเลยล่ะ!”
ร่องน้ำที่จินเฟิงทำเครื่องหมายไว้ เกือบจะครอบคลุมเกือบครึ่งหนึ่งของแอ่งซื่อชวน รวมกันแล้วใหญ่กว่าโครงการแถบตูเจียงเยี่ยน มากทีเดียว
“เว่ยต้าถง สถานการณ์แบบนี้ หากไม่ให้ชาวบ้านลงมือทำ พวกเขาจะกินอะไรในฤดูหนาว?”
องค์หญิงเก้าพูดว่า “ก็ยังคงเป็นคำพูดเดิม เจ้าแค่ดูว่าแผนของท่านอาจารย์ทำได้หรือไม่ได้ ส่วนเรื่องเงินและเสบียง ข้ากับท่านอาจารย์จะหาทางเอง”
ครั้งนี้พื้นที่ประสบภัยใหญ่มาก เกือบทั้งชวนสู่อยู่ในขอบเขตประสบภัย
เขตภูเขาทางตอนเหนือถือว่ายังดีอยู่บ้าง เป็นพื้นที่ค่อนข้างสูง เมื่อมีน้ำฝนก็จะไหลไปทางตะวันออกเฉียงใต้อย่างรวดเร็ว
และในภูเขายังมีสัตว์ป่าให้ล่าและเห็ดให้เก็บกิน ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ก็ยังมีรากไม้ให้แทะ
